Helena Glińska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Helena Glińska – rekonstrukcja twarzy

Helena Wasyliewna Glińska (ros. Елена Васильевна Глинская) (ur. ok. 1506, zm. 13 kwietnia 1538 w Moskwie) – wielka księżna moskiewska, druga żona Wasyla III, regentka Rosji w latach 1533–1538, w czasie małoletności jej syna Iwana IV Groźnego.

Pochodziła z tatarsko-ruskiego rodu kniaziów Glińskich. Jej ojcem był Wasyl Lwowicz Gliński, brat Michała Glińskiego, matką zaś Ana Glińska (z domu Jakšić). W 1526 roku została żoną Wasyla III. Była matką Iwana IV Groźnego (1530) i Jurija (1532).

W czasie swojej regencji musiała stawić czoło opozycji bojarów pod wodzą książąt Jurija Dmitrowskiego i Andrieja Starickiego – braci zmarłego Wasyla III, których wtrąciła do więzienia. W 1534 roku wybuchła kolejna wojna z Litwą. Glińska związała się z obozem Iwana Fiodorowicza Oboleńskiego Owcziny-Tielepniewa i Daniela metropolity Moskwy. W 1535 roku przeprowadziła reformę finansów, wprowadzając jednolitą stopę monetarną. W 1536 roku podpisała zawieszenie broni z Litwą.

Została otruta przez bojarów Szujskich, którzy wkrótce przejęli opiekę nad Iwanem. Pochowana w monasterze Wniebowstąpienia Pańskiego w Moskwie.