Henry Grimes

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Henry Grimes
Henry Grimes.jpg
Henry Grimes podczas koncertu w klubie HotHouse w Chicago, 2005
Data i miejsce urodzenia 3 listopada 1935
Filadelfia
Pochodzenie  Stany Zjednoczone
Instrument kontrabas
Gatunek jazz
free jazz
Zawód muzyk
Strona internetowa

Henry Grimes (ur. 3 listopada 1935 w Filadelfii) – amerykański kontrabasista jazzowy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W dzieciństwie grał na skrzypcach, tubie, perkusji i rożku angielskim, będąc nastolatkiem zdecydował się jednak grać na kontrabasie. Studiował w Juilliard School. Pod koniec lat 50. XX wieku Grimes grał m.in. z Theloniousem Monkiem, Gerrym Mulliganem, Sonnym Rollinsem i Bennym Goodmanem. Współpracował również z Charlesem Mingusem. Później zainteresował się free jazzem. Nagrywał i występował z największymi muzykami tego nurtu, m.in. pianistą Cecilem Taylorem, saksofonistą Albertem Aylerem i trębaczem Donem Cherrym. W 1965 nagrał album The Call z klarnecistą Perrym Robinsonem i perkusistą Tomem Price'em, z którymi tworzył trio.

W 1968 Grimes przeprowadził się z Nowego Jorku do Kalifornii i zniknął. Środowisko jazzowe było przekonane, że nie żyje[1]. W 2003 po długich poszukiwaniach odnalazł go Marshall Marrotte, pracownik socjalny i fan jazzu. Grimes żył w nędzy, w jednopokojowym mieszkaniu w Los Angeles, utrzymywał się z prac dorywczych i pisał wiersze. Cierpiał na psychozę maniakalno-depresyjną. Według Marotte'a Grimes nie był świadomy, że wielu spośród jego dawnych przyjaciół od dawna nie żyje (Albert Ayler zmarł w 1970), był również nieświadomy istnienia płyt CD (mimo że jego nagrania były wznawiane w tym formacie). Swój kontrabas sprzedał na początku lat siedemdziesiątych.

Wielu muzyków ofiarowało Grimesowi swoją pomoc. Basista William Parker kupił mu nowy kontrabas (nazwany od swojego charakterystycznego koloru Olive Oil)[2]. Grimes wrócił na scenę, debiutując ponownie na prestiżowym nowojorskim Vision Festival. W samym 2003 dał ponad dwadzieścia występów. W listopadzie 2003 wystąpił na płycie trębacza Dennisa Gonzáleza Nile River Suite, co było jego pierwszym nagraniem płytowym po 35-letniej przerwie. W 2005 wszedł w skład zespołu Marca Ribota i nagrał z nim płytę Spiritual Unity zawierającą kompozycje Aylera. W marcu 2007 opublikował swój tom poezji Signs Along the Road (z przedmową Ribota). Obecnie mieszka w Nowym Jorku i regularnie koncertuje, jest także liderem własnego zespołu Henry Grimes Trio.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy[edytuj | edytuj kod]

  • The Call (ESP-Disk, 1965)
  • Live at Kerava Jazz Festival (Ayler Records)

Gościnnie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy