Herkules II d'Este

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Ercole II d'Este (ur. 5 kwietnia 1508 w Ferrarze, zm. 3 października 1559 tamże) – książę Ferrary, Modeny i Reggio w latach 1534-1559. Najstarszy syn Alfonsa I i Lukrecji Borgii.

Dzięki swojej matce Ercole był wnukiem papieża Aleksandra VI, siostrzeńcem Cezara Borgii i kuzynem świętego Franciszka Borgii. Dzięki jego ojcu – był bratankiem Isabelli d'Este – nazywanej pierwszą damą renesansu i kardynała Hippolita d’Este. Sam był starszym bratem Hippolita II – arcybiskupa Mediolanu (później kardynała), Eleonory – zakonnicy i Franciszka – markiza di Massa Lombarda.

Małżeństwo i potomkowie[edytuj | edytuj kod]

W kwietniu 1528 poślubił Renée Francuską, młodszą córkę Ludwika XII, króla Francji i Anny Bretońskiej. Rodzice przykładali ogromną wagę do edukacji wszystkich swoich dzieci. Dzieci Ercole i Renée:

  1. Anna (1531-1607),
  2. Alfonso II (1533-1597)
  3. Lukrecja (1535-1598),
  4. Eleonora (1537-1581),
  5. Luigi (1538-1586).

Książę Ferrary i Modeny[edytuj | edytuj kod]

Kiedy Ercole został księciem, zwrócił się przeciwko francuskim dworzanom ze świty swojej żony – swoim dawnym przyjaciołom. Stwierdził, że obaj są zbyt rozrzutni (kosztują dwór zbyt wiele pieniędzy) i mają zbyt duży wpływ na rodzinę księcia. Jeszcze przed rokiem 1543 obaj zostali oni odprawieni – Ercole był również pod presją papieża, który podejrzewał dworzan o herezję (sam Jan Kalwin był w Ferrarze około 1536). W tym samym czasie księżna Renée korespondowała z licznymi protestantami i była podejrzewana, że sama stała się jedną z nich, mimo obecności na dworze inkwizycji.


Poprzednik
Alfons I
Książę Ferrary i Modeny Następca
Alfons II