Hermann Löns
| Hermann Löns | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 29 sierpnia 1866 Chełmno, Królestwo Prus |
| Data i miejsce śmierci | 26 września 1914 koło Loivre w pobliżu Reims, Francja |
| Miejsce spoczynku | wrzosowiska Pustaci Lüneburskiej |
| Zawód | dziennikarz, pisarz, poeta |
| Narodowość | niemiecka |
| Alma Mater | Westfalski Uniwersytet Wilhelma w Münsterze |
Hermann Löns (ur. 29 sierpnia 1866 w Chełmnie; zm. 26 września 1914 koło Loivre w pobliżu Reims) – niemiecki dziennikarz, pisarz i poeta.
Spis treści |
Życiorys [edytuj]
Był najstarszym z 14 dzieci nauczyciela gimnazjalnego Friedricha Lönsa i Clary Löns, z domu Cramer. Rodzina kilka razy zmieniała miejsce zamieszkania w związku karierą zawodową ojca. Hermann Löns do gimnazjum uczęszczał najpierw w Wałczu, a ukończył je w Münster. Po maturze studiował medycynę w Greifswaldzie, by wkrótce przenieść się na matematykę i nauki przyrodnicze na Uniwersytecie w Münster.
Niespokojny charakter Lönsa sprawiał, że często zmieniał miejsca zamieszkania i pracy, popadł w konflikt z rodzicami, a także rozwiódł się z pierwszą żoną. Znany był także jako miłośnik i badacz przyrody, zabiegał m.in. o utworzenie parku narodowego na terenie Pustaci Lüneburskiej, a wiele z jego dzieł literackich powstało w czasie samotnych wędrówek przez lasy i wrzosowiska. W latach 1909–1914 poświęcił się wyłącznie działalności pisarskiej, w tym okresie pracował tak intensywnie, że doprowadziło go to do załamania nerwowego i pobytu w sanatorium.
Z chwilą wybuchu I wojny światowej zgłosił się w wieku 48 lat ochotniczo do armii niemieckiej. Mimo propozycji pracy jako reporter wojenny usilnie zabiegał o skierowanie na pierwszą linię frontu. Zginął w jednej z pierwszych akcji bojowych na froncie zachodnim we Francji. Pochowany początkowo we Francji, w 1935 roku po ekshumacji znalazł miejsce wiecznego spoczynku na terenie ukochanych wrzosowisk Pustaci Lüneburskiej. Całkowity nakład wydanych książek Lönsa szacowany jest na 10 milionów.
W latach 30. XX wieku postać Hermanna Lönsa postanowili wykorzystać naziści. Po sprowadzeniu jego ciała do Niemiec rozpoczęła się zakrojona na szeroką skalę i dobrze zorganizowana akcja propagandowa. Był on przez władze hitlerowskie przedstawiany jako wzór bohatera-patrioty, który poległ za ojczyznę. W całej Europie (głównie w Niemczech i Austrii) ustawiono wówczas ok. 140 pomników poświęconych H. Lönsowi[1]. Jeden z takich pomników zachował się w Leśnie Górnym pod Szczecinem. Tytuł jednej z powieści Hermanna Lönsa „Wilkołak” stał się inspiracją do nazwania niemieckich grup dywersyjnych kryptonimem „Werwolf”[1].
Twórczość [edytuj]
|
|
Przypisy
Bibliografia [edytuj]
- Martin Anger: Hermann Löns, Schicksal und Werk aus heutiger Sicht, Braunschweig 1986, ISBN 3-923722-20-6.
- Oskar Ansull: Himmel, welch ein Land! Eine Sichtung, Literatur & Landkreis, darin ausführliche, kritische Darstellung von Hermann Löns im Landkreis Celle, ("celler hefte" 7–8, Schriftenreihe), Celle 2010, ISBN 978-3-9813668-3-9.
- Harald Borges: Löns, Hermann, In: Metzler Autoren Lexikon, Stuttgart/Weimar 2004, ISBN 3-476-02013-4.
- Rolf Brunk: Anmerkungen zu Hermann Löns, Hermannsburg 2006, ISBN 978-3-937301-39-6
- Wilhelm Deimann: Hermann Löns, Schicksal und Werk aus heutiger Sicht, Hannover 1935, ASIN: B001V99Z5U.
- Thomas Dupke: Hermann Löns, Mythos und Wirklichkeit, Hildesheim 1994, ISBN 3-546-00086-2.
- Thomas Dupke: Mythos Löns, Heimat, Volk und Natur im Werk von Hermann Löns, Wiesbaden 1993, ISBN 3-8244-4140-3.
- Hermann Knottnerus-Meyer: Der unbekannte Löns, Jena 1928.
- Uwe Kothenschulte: Hermann Löns als Journalist, Dortmund 1968.
- Gerhard Zahmel: Hermann-Löns-Gedenkstätten, Walsrode 2006, ISBN 978-3-934339-75-0
- Hans Schönecke: ...nur ödet mich das miese Wetter. Auf den Spuren von Hermann Löns in der Südheide bei Gifhorn, Gifhorn 2005, ISBN 3-9810373-2-4
