Reims

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Reims
Herb Flaga
Herb gminy Reims Flaga gminy Reims
Dworzec kolejowy w Reims
Dworzec kolejowy w Reims
Państwo  Francja
Region Szampania-Ardeny
Departament Marna
Arrondissement Reims
Powierzchnia 46,9 km²
Ludność (1999)
 • liczba
 • gęstość

187 206
3990 os./km²
Kod pocztowy 51100
Kod INSEE 51454
Położenie na mapie Francji
Mapa lokalizacyjna Francji
Reims
Reims
Ziemia 49°15′N 4°02′E/49,250000 4,033333Na mapach: 49°15′N 4°02′E/49,250000 4,033333
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikipodróże Informacje turystyczne w Wikipodróżach
Portal Portal Francja
Katedra Notre-Dame de Reims

Reims – miasto i gmina w północno-wschodniej części Francji w regionie administracyjnym Szampania-Ardeny, w departamencie Marna. Położone w odległości ok. 160 km od Paryża nad rzeką Vesle.

W 1990 r., a gęstość zaludnienia wynosiła 3851 osób/km². Liczba mieszkańców 180 620 w 1990, 180 000 w 2002.

W mieście znajduje się stacja kolejowa Gare de Reims.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Dzieje Reims sięgają czasów rzymskich. Na terenie miasta istniała wcześniej osada galijska Durocortorum. Była stolicą kraju Remów, a później rzymskiej prowincji Gallia Belgica. Była też ośrodkiem migracji Wandalów w V wieku n.e. Odgrywała dużą rolę, gdyż krzyżowały się w niej liczne szlaki handlowe[1].

Wznoszenie świątyni rozpoczęto w roku 1211 na miejscu wcześniejszego wczesnochrześcijańskiego kościoła z V wieku, którego fundamenty zachowały się w podziemiach katedry. Reims było ważnym ośrodkiem administracyjnym jeszcze przed powstaniem Francji. W okresie panowania Merowingów był to jeden z pierwszych ośrodków chrześcijaństwa. W istniejącym wówczas kościele w 496 roku ochrzczony został król Franków Chlodwig. W późniejszych latach Reims nie utraciło swego znaczenia. Odbywały się tu koronacje królów francuskich. Pamiątki po tych uroczystościach pieczołowicie przechowywane są w znajdującym się tuż obok Palais du Tau.

Budowa katedry trwała przez cały wiek XIII. Największe zniszczenia od tamtego czasu nastąpiły podczas I wojny światowej. Najbardziej ucierpiały wówczas witraże. Stworzenie nowych powierzono Marcowi Chagallowi. Komponując nowe witraże artysta skupił się na tradycjach całego regionu. Dziś we wschodniej kaplicy znajduje się dzieło, którego tematyką jest szampan. Kolejne witraże przedstawiają proces wyrobu tego trunku.

Podczas I wojny światowej Reims w większości zostało zrównane z ziemią. Zabójcze dla miasta bombardowania stosunkowo łagodnie obeszły się z gotycką katedrą stojącą w centrum Starego Miasta. Po wojnie rozpoczęto odbudowę miasta. Także katedrę poddano licznym zabiegom mającym przywrócić jej pierwotny wygląd.

Zniszczenia wojenne nie ominęły Reims także podczas II wojny światowej.

Zabytki i turystyka[edytuj | edytuj kod]

Statua Joanny d'Arc

Najważniejsze place Reims:

  • Place Royale z pomnikiem Ludwika XV
  • Place du Parvis z pomnikiem Joanny d’Arc

Najważniejszą ulicą Reims jest Rue de Vesle, która przecina miasto z południowego zachodu na północny wschód, przechodząc przez Place Royale.

Najstarszym zabytkiem w Reims jest La Porte de Mars (Wrota Marsa), rodzaj trójarkadowego łuku triumfalnego o długości 33 metrów i wysokości 13 metrów, powstałego prawdopodobnie ok. 300 r. n.e.[2]

Inne zabytki:

  • ratusz miejski z XVIII wieku
  • synagoga
  • Muzeum Sztuk Pięknych (Musée des Beaux-Arts), w dawnym opactwie St Denis z kolekcją malarstwa francuskiego z XVII i XVIII wieku oraz tapiserie.
  • Katedra Notre-Dame w Reims (Cathedrale Notre-Dame de Reims) jest uznawana za najbardziej harmonijną i "klasyczną" w proporcjach katedrę we Francji. Wiele sławy Reims zawdzięcza katedrze, miejscu koronacji prawie wszystkich królów, począwszy od Chlodwiga w V wieku. Dwuwieżowa fasada katedry przypomina swym wyglądem fasadę paryskiej Notre-Dame. W obydwu świątyniach z fasad wyrastają nie przykryte hełmami wieże. W fasadzie znajdują się trzy ogromnych rozmiarów portale. Są tak duże, że w tympanon środkowego wbudowana została rozeta. Druga z rozet znajduje się ponad portalem. Po obydwu jej stronach wybudowano strzeliste gotyckie okna oświetlające dwie boczne nawy. Trójnawowa katedra ta jest bazyliką, co oznacza, że dwie nawy boczne są niższe od nawy głównej (długość 138 m). Wieńczący je dach zdobiony jest licznymi rzeźbami, częściowo przeniesionymi z pałacu biskupiego. W oknach katedry znajdują się XX-wieczne witraże Marca Chagalla. Nieopodal katedry znajduje się pałac arcybiskupi (Palais du Tau).
Fasada bazyliki Saint-Rémi
  • romańska bazylika św. Remigiusza (fr. Saint-Rémi) wzniesiona z inicjatywy opata Airarda[3] w latach 1005 - 1034 w miejscu wcześniejszego kościoła konsekrowanego w 852 roku przez arcybiskupa Hinkmara.

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Mała Encyklopedia Kultury Antycznej, wyd. PWN, Warszawa 1968
  2. D'importants travaux de restauration ont permis de sauver la Porte Mars
  3. Praca zbiorowa: Sztuka Romańska. red. Rolf Toman. Tandem Verlag GmBH, 2008, s. 136. ISBN 978-83-7512-972-4.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]