Herod Attyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herod Attyk, marmurowe popiersie z około 161, zbiory Luwru

Herod Attyk (łac. Herodes Atticus, gr. Ηρώδης ο Αττικός), Herodes Attykus, Lucius Vibullius Hipparchus Tiberius Claudius Atticus Herodes Marathonios, Tiberius Claudius Atticus Herodes, Tyberiusz Klaudiusz Attyk Herod ( ur. 101 w Maratonie, zm. 177) – rzymski działacz polityczny i mąż stanu, grecki retor, patrycjusz rzymski i ateński, filozof-sofista, nauczyciel Marka Aureliusza.

Pochodzenie[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z zamożnej rodziny. Jego dziadek Hipparch (Tiberius Claudius Hipparchos; ur. 40) był najbogatszym człowiekiem w Grecji, jego majątek szacowano na 100 milionów sestercji. Majątek ten jednak przejął cesarz Domicjan, na rozkaz którego prawdopodobnie też zamordowano Hipparcha. Ojciec Heroda Attyka, Tytus Klaudiusz Herod Attyk (Titus Claudius Herodes Atticus; ur. 65), żył skromnie aż do przystąpienia do Nerwy w 96, kiedy to też rzekomo odnalazł część skarbu swojego ojca Hipparcha w ruinach jego domu. Majątek ten umożliwił mu uzyskanie miejsca w Senacie rzymskim w 98, zostanie gubernatorem rzymskim w Judei i przywrócenie znaczenia swojej rodzinie.

Herod Attyk urodził się w Maratonie, ale życie i działalność związał z Atenami. Jego żoną była Aspasia Annia Regilla.

Działalność nauczycielska i polityczna[edytuj | edytuj kod]

Cesarz Hadrian mianował go prefektem wolnych miast Azji (czyli rzymskiego gubernatora Azji) w 125. W 127/128 był archontem w Atenach, będąc jednocześnie wykładowcą w szkole sofistów (uważany jest za jednego z najwybitniejszych przedstawicieli drugiej sofistyki, z jego pism zachowała się jedynie mowa Peri politejas). Piastował wtedy również funkcję głównego kapłana podczas Panatenajów. W 140 cesarz Antoninus Pius ściągnął go do Rzymu i ustanowił nauczycielem Marka Aureliusza i Lucjusza Werusa. W 143 cesarz powołał go na stanowisko konsula.

Działalność budowlana[edytuj | edytuj kod]

W czasie swego urzędowania wzniósł w Atenach i w innych miejscowościach Grecji szereg wspaniałych budowli użyteczności publicznej, przeznaczając na to swój majątek. Zbudował:

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Był bogatym człowiekiem. Ogromną fortunę odziedziczył po ojcu, jednak powiadano, że odnalazł perski skarb ukryty koło Maratonu.
  • Odeon w Atenach postawił dla uczczenia pamięci ukochanej małżonki, Aspasji Regilli. Podobno po jej śmierci kazał również na znak żałoby pomalować na czarno wszystkie ściany swego domu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Piszczek Z. (red.), Mała encyklopedia kultury antycznej, PWN, Warszawa 1983, s.316, ISBN 83-01-03529-3.
  • Rusin W., Grecja. Praktyczny Przewodnik, Wydawnictwo Pascal sp. z o.o., Bielsko-Biała 2007, s.351,443, ISBN 978-83-7304-753-2.
  • Wikipedia anglojęzyczna.