Hiperglikemia
| Hiperglikemia | |||
|
|||
Hiperglikemia – zbyt wysoki poziom cukru we krwi. Do objawów hiperglikemii należą: nadmierne pragnienie, wysychanie w ustach, częstomocz, chudnięcie, nadmierna senność.
Najczęściej powodem jest niezdiagnozowana lub źle kontrolowana cukrzyca. U ludzi z cukrzycą taka sytuacja może wynikać z niewystarczającej ilości insuliny, insulinooporności, przejadania się, zbyt małej aktywności fizycznej, choroby, infekcji, urazu lub zabiegu operacyjnego. Rzadziej wynika z infekcji choroby endokrynologicznej (akromegalia, Zespół Cushinga). Hiperglikemię rozpoznaje się kiedy poziom glukozy we krwi na czczo wynosi 126 mg/dl. Prawidłowa glikemia na czczo wynosi poniżej 100 mg/dl, nieprawidłowa 100-125 mg/dl.
Spis treści |
Leczenie [edytuj]
Osoby z cukrzycą, aby zachować dobre zdrowie, powinny codziennie sprawdzać poziom glukozy we krwi. Prawidłowemu poziomowi glukozy sprzyja regularność posiłków, dieta uboga w tłuszcze, a bogata w błonnik (owoce, warzywa, rośliny strączkowe), aktywność fizyczna i przyjmowanie zalecanych dawek insuliny lub leków przeciwcukrzycowych.
Zapobieganie [edytuj]
Osoba cierpiąca na cukrzycę może zapobiegać hiperglikemii, dbając o zdrową dietę i regularne spożywanie posiłków, zachowując aktywność fizyczną oraz przyjmując odpowiednie leki.
Powikłania [edytuj]
Długotrwała hiperglikemia prowadzi do makroangiopatia i mikroangiopatia (uszkodzenia dużych i małych naczyń krwionośnych), a w konsekwencji do retinopatii (uszkodzenia naczyń krwionośnych w obrębie gałki ocznej), zaćmy, choroby wieńcowej, uszkodzenia nerek (cukrzycowa choroba nerek), neuropatii (uszkodzenia nerwów), zespołu stopy cukrzycowej.
Rokowania [edytuj]
Pierwszą oznaką rozwijającej się cukrzycy typu II (cukrzycy dorosłych) jest hiperglikemia, tzw. nieprawidłowa tolerancja glukozy. Na tym etapie można uzyskać poprawę przez obniżenie masy ciała i unikanie spożywania cukrów prostych (glukozy).
