IX symfonia Schuberta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

IX (VIII) Symfonia Franza Schuberta, tzw. "Wielka" Symfonia C-dur (w przeciwienstwie do "Małej" VI Symfonii C-dur), w katalogu Deutscha umieszczona pod numerem 944. Jest ostatnią symfonią skomponowaną przez kompozytora.

Dzieło składa się z czterech części:

  1. Andante - Allegro ma non troppo
  2. Andante con moto
  3. Scherzo. Allegro vivace - Trio
  4. Finale. Allegro vivace

Początkowo oznaczona przez Deutscha jako dziewiąta symfonia Schuberta. Później często określana jako siódma (w pierwotnej numeracji symfonii kompozytora numer VII pozostawiono pusty, ze względu na przypuszczenia o zaginięciu jednej z symfonii). W aktualnym wydaniu katalogu Deutscha symfonia jest określona jako ósma.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]