Instytucja finansowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Instytucja finansowa - jednostka organizacyjna, której podstawowym zadaniem jest operowanie zasobami finansowymi, czyli gromadzenie i wydatkowanie środków pieniężnych. Do instytucji finansowych należą przede wszystkim banki, kasy oszczędnościowe, zakłady ubezpieczeniowe oraz zakłady reasekuracyjne.

Definicja Instytucji finansowej na gruncie polskiego prawa nie jest jednolita.

Kodeks spółek handlowych do Instytucji finansowych zalicza:

mające siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej albo w państwie należącym do Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD).

Z kolei zgodnie z ustawą Prawo bankowe instytucja finansowa - podmiot niebędący bankiem ani instytucją kredytową, którego podstawowa działalność będąca źródłem większości przychodów polega na wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie:

  1. nabywania i zbywania udziałów lub akcji,
  2. udzielania pożyczek ze środków własnych,
  3. udostępniania składników majątkowych na podstawie umowy leasingu,
  4. świadczenia usług w zakresie nabywania i zbywania wierzytelności,
  5. świadczenia usług związanych z transferem środków pieniężnych,
  6. emitowania instrumentów płatniczych i administrowania nimi,
  7. udzielania gwarancji, poręczeń lub zaciągania innych zobowiązań nieujmowanych w bilansie,
  8. obrotu na rachunek własny lub rachunek innej osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, o ile posiada zdolność prawną:
    1. terminowymi operacjami finansowymi,
    2. instrumentami rynku pieniężnego,
    3. papierami wartościowymi,
  9. uczestniczenia w emisji papierów wartościowych lub świadczenia usług związanych z taką emisją,
  10. świadczenia usług w zakresie zarządzania aktywami,
  11. świadczenia usług w zakresie doradztwa finansowego, w tym inwestycyjnego,
  12. świadczenia usług brokerskich na rynku pieniężnym


Przypisy

  1. Ustawa z dnia 30 marca 2012 r. o uchyleniu ustawy o narodowych funduszach inwestycyjnych i ich prywatyzacji oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2012 r. Nr 0, poz. 596).


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • prof. Andrzej Borodo, Polskie prawo finansowe. Zarys ogólny, Toruń 2005, ISBN 83-7285-253-7.
  • prof. Andrzej Gomułowicz, prof. Jerzy Małecki, Polskie prawo finansowe, Lexis Nexis, 2006, ISBN 83-7334-585-X.
  • prof. Zbigniew Ofiarski, Prawo finansowe, C.H. Beck, ISBN 83-7483-506-0.