Irena Degutienė

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Irena Degutienė
Ministru prezidents tiekas ar Lietuvas Seima priekšsēdētāju (4367873226).jpg
Data i miejsce urodzenia 1 czerwca 1949
Szawle
Minister pracy i opieki socjalnej Litwy
Przynależność polityczna TS
Okres urzędowania od 4 grudnia 1996
do 30 października 2000
Poprzednik Mindaugas Mikaila
Następca Vilija Blinkevičiūtė
Premier Litwy (p.o.)
Przynależność polityczna TS
Okres urzędowania od 4 maja 1999
do 15 czerwca 1999
Poprzednik Gediminas Vagnorius
Następca Rolandas Paksas
Premier Litwy (p.o.)
Przynależność polityczna TS
Okres urzędowania od 27 października 1999
do 3 listopada 1999
Poprzednik Rolandas Paksas
Następca Andrius Kubilius
Przewodniczący Sejmu
Przynależność polityczna TS
Okres urzędowania od 17 września 2009
do 15 listopada 2012
Poprzednik Arūnas Valinskas
Następca Vydas Gedvilas
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Irena Degutienė (ur. 1 czerwca 1949 w Szawlach) – litewska polityk, lekarz, minister pracy i opieki socjalnej w latach 1996–2000, w 1999 dwukrotnie pełniąca obowiązki premiera, przewodnicząca Sejmu w latach 2009–2012.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1974 ukończyła studia na Wydziale Medycznym Uniwersytetu Wileńskiego.

W latach 1974–1976 pracowała jako lekarz terapeuta w Kombinacie Bawełnianym w Olicie. Od 1976 zatrudniona w Wileńskim Szpitalu Klinicznym Czerwonego Krzyża na stanowiskach: anestezjologa, kierownika oddziału gastroenterologii, zastępcy lekarza naczelnego i lekarza naczelnego. W latach 1994–1996 pełniła funkcję sekretarza Ministerstwa Zdrowia.

Od 1994 należy do Związku Ojczyzny, w którym pełni funkcję wiceprzewodniczącej.

W 1996, 2000 i 2004 była wybierana do Sejmu kolejnych kadencji. Zasiada we frakcji Związku Ojczyzny, a od 26 stycznia 2005 jest jej przewodniczącą. W latach 2000–2004 pełniła funkcję wiceprzewodniczącej sejmowej Komisji Pracy i Spraw Socjalnych.

4 grudnia 1996 otrzymała nominację na stanowisko ministra pracy i opieki socjalnej w rządzie Gediminasa Vagnoriusa. Urząd sprawowała do 30 października 2000. Od 4 maja do 15 czerwca (po rezygnacji Vagnoriusa), a następnie od 27 października do 3 listopada 1999 (po rezygnacji Rolandasa Paksasa) pełniła obowiązki premiera.

W wyborach parlamentarnych w 2008 po raz czwarty uzyskała mandat poselski z okręgu jednomandatowego[1]. 20 listopada 2008 objęła funkcję pierwszego wiceprzewodniczącego Sejmu. W wyniku odwołania 15 września 2009 przewodniczącego Sejmu Arūnasa Valinskasa przejęła wykonywanie jego obowiązków[2]. Dwa dni później została wybrana na przewodniczącą parlamentu jako pierwsza kobieta w historii Litwy[3]. W wyborach parlamentarnych w 2012 ponownie została wybrana do parlamentu z okręgu jednomandatowego[4]. W nowej kadencji wybrana na wiceprzewodniczącą Sejmu.

Przypisy

  1. Główna Komisja Wyborcza – Wybory 2008. [dostęp 27 czerwca 2010].
  2. Przewodniczący Sejmu Valinskas zdymisjonowany. znadwilii.lt, 15 września 2009. [dostęp 27 czerwca 2010].
  3. Przewodniczącą Sejmu została Irena Degutienė. znadwilii.lt, 17 września 2009. [dostęp 27 czerwca 2010].
  4. Główna Komisja Wyborcza – Wybory 2012. [dostęp 16 listopada 2012].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]