Ireneusz Załuski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ireneusz Załuski
Junosza
Junosza
Data urodzenia 10 sierpnia 1835
Miejsce urodzenia Kłajpeda
Data śmierci 20 maja 1868
Miejsce śmierci Drezno
Rodzina Załuscy
Rodzice Karol Załuski
Amelia Załuska
Małżeństwo
Dzieci

Ireneusz Załuski herbu Junosza (ur. 10 sierpnia 1835 w Kłajpedzie, zm. 20 maja 1868 we Dreźnie, rzeźbiarz

Urodził się w rodzinie marszałka szlachty powiatu upickiego, jednego z przywódców powstania listopadowego na Litwie, odnowiciela uzdrowiska Iwonicz-Zdrój- Karola Załuskiego (1794-1845) i matki Amelii Załuskiej z książąt Ogińskich (1805-1858). Uczył się rysunku w Krakowie u Wojciecha Statlera, potem rzeźby w Szkole Sztuk Pięknych, następnie w Wiedniu i Rzymie. Wziął udział w powstaniu styczniowym. Walczył pod Radziwiłłowem. W okresie późniejszym służył w armii austriackiej,w randze porucznika pułku kirasjerów walczył pod Sadową. Zmarł od rany otrzymanej w pojedynku.

Miał czterech braci i cztery siostry; byli to:

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • "Wspomnienia o rodzinie Załuskich w XIX stuleciu", Kraków 1907
  • Baza Jerzego ks. Czartoryskiego
  • Łuszczyński, „Silva Heraldica”
  • Polski Słownik Biograficzny
  • J.S. Dunin-Borkowski, Rocznik Szlachty Polskiej 1883,
  • A.Kwilecki "Załuscy w Iwoniczu" str 94-96