Kłajpeda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy miasta na Litwie. Zobacz też: Kłajpeda – wieś w Polsce, w woj. podlaskim.
Kłajpeda
Klaipėda
Panorama miasta
Panorama miasta
Herb Flaga
Herb Kłajpedy Flaga Kłajpedy
Państwo  Litwa
Okręg Klaipedskii uezd fl.gif kłajpedzki
Burmistrz Vytautas Grubliauskas
Powierzchnia 98,35 km²
Populacja (2011)
• liczba ludności
• gęstość

177 812[1]
1814,4 os./km²
Nr kierunkowy (+370) 46
Tablice rejestracyjne L
Położenie na mapie Litwy
Mapa lokalizacyjna Litwy
Kłajpeda
Kłajpeda
Ziemia 55°42′N 21°08′E/55,700000 21,133333Na mapach: 55°42′N 21°08′E/55,700000 21,133333
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikipodróże Informacje turystyczne w Wikipodróżach
Strona internetowa
Portal Portal Litwa, Łotwa i Estonia

Kłajpeda (lit. Klaipėda wymowa i, niem. Memel) – miasto na wybrzeżu Morza Bałtyckiego nad Zalewem Kurońskim, w zachodniej części Litwy, położone u ujścia rzeki Dangi do Zalewu Kurońskiego, połączone kanałem z ujściem rzeki Niemen.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Zamek w Kłajpedzie.

Do zabytków należą kościół ewangelicki z XVIII w., ruiny zamku z XIV w, spichlerze z XVIII w. oraz teatr z 2 poł. XIX w.

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Historyczna populacja
Rok Populacja

1992 207 100
1999 203 300
2003 190 906
2004 189 477
2005 188 042
2006 187 316
2007 185 899

W roku 2006 liczba mieszkańców Kłajpedy wynosiła 187 316 osób – 86 308 z nich stanowili mężczyźni a 101 008 kobiety.

Struktura wiekowa:

  • lata 0-14 – 15,1%
  • lata 15-59 – 66,5%
  • lata 60+ – 18,40%

Struktura etniczna (2011)

Powierzchnia miasta wynosi 98 km², 38% powierzchni zajmują budynki, 1,4% drogi, 8,45% użytki rolne, 14,08% wody, pozostałe 38% jest „innego użytku”. W Kłajpedzie znajduje się 17 urzędów pocztowych, stacja kolejowa, port, 20 hoteli, 4 kościoły katolickie, 3 cerkwie prawosławne[2], synagoga, 10 muzeów, 4 teatry i 15 ośrodków sportowych.

Ludzie[edytuj | edytuj kod]

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Statistikos Departamentas (ang.). [dostęp 07.2012].
  2. Szlewis G., Православные храмы Литвы, Свято-Духов Монастыр, Vilnius 2006, ISBN 9986-559-62-6, s. 559.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • K.S., « Memel zamiast Kłajpedy » w : Morze i Kolonie. Organ Ligi Morskiej i Kolonialnej. Nr 4 (Kwiecień 1939). Rok I (XVI), str.2-3.
  • Georg Dehio, Handbuch der Deutschen Kunstdenkmäler, neu bearb. von Ernst Gall, Deutschordensland Preussen, unter Mitw. von Bernhard Schmid und Grete Tiemann, München; Berlin, Deutscher Kunstverlag, 1952.
  • Handbuch der historischen Stätten, Ost- und Westpreussen, hrsg. von Erich Weise, Stuttgart, Kröner, 1981, ISBN 3-520-31701-X (unveränd. Nachdr. d. 1. Aufl. 1966).
  • Carl von Lorck, Dome, Kirchen und Klöster in Ost- und Westpreussen. Nach alten Vorlagen, 2. unver. Aufl., Frankfurt am Main, Weidlich, 1982, ISBN 3-8035-1163-1.
  • Dehio-Handbuch der Kunstdenkmäler West- und Ostpreussen. Die ehemaligen Provinzen West- und Ostpreussen (Deutschordensland Preussen) mit Bütower und Lauenburger Land, bearb. von Michael Antoni, München; Berlin, Dt. Kunstverl., 1993, ISBN 3-422-03025-5.
  • Juri Iwanow, Königsberg und Umgebung, Dülmen, Laumann-Verl., 1994, ISBN 3-87466-185-7.
  • Jarosław Swajdo [i in.], Litwa, Łotwa, Estonia i obwód kaliningradzki, Bielsko-Biała, Pascal, 2000, ISBN 83-88355-30-9.
  • Adam Dylewski, Litwa. Przewodnik ilustrowany, Bielsko-Biała, Pascal, 2007, ISBN 978-83-7304-981-9.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]