Język judeo-berberyjski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Judeo-berberyjski
Obszar dawniej Maroko, obecnie Izrael
Liczba mówiących poniżej 2000
Klasyfikacja genetyczna Języki afroazjatyckie
*Języki berberyjskie
**języki północnoberberyjskie
***Język judeo-berberyjski
Pismo hebrajskie
Status oficjalny
język urzędowy nigdzie
Regulowany przez  ?
SIL JBE
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata

Język żydowsko-berberyjski – język należący do języków berberyjskich, jest to grupa dialektów, używanych dawniej przez Żydów w środkowym i południowym Maroku, a obecnie w Izraelu.

Te dialekty powstały z języków berberyjskich tamazight i tashelhiyt z dodatkiem zapożyczeń z języka hebrajskiego. Cechą charakterystyczną jest wymawianie berberyjskiego sz jak s.

Dialekty judeo-berberyjskie były używane we wspólnotach żydowskich: Tinrhir, Ouijjane, Asaka, Imini i Ait Bou Oulli, które mieszkały w regionie Wysokiego Atlasu (wśród Berberów Tamazight) oraz we wspólnotach Oufrane i Illigh (wśród Berberów Sous, mówiących tashelhiyt). W języku judeo-berberyjskim powstawała literatura religijna, zapisywana alfabetem hebrajskim, np.(Pesah i Haggadah). Język ten był wypierany od XIX w. przez język judeo-arabski

Większość Żydów z Maroka wyjechała do Izraela w latach 1950, gdzie język judeo-berberyjski szybko był wypierany przez język hebrajski. W 1992 było jeszcze około 2000 osób w Izraelu, znających judeo-berberyjski. Jest to język wymierający.

Fragment tekstu judeo-berberyjskiego[edytuj | edytuj kod]

(manuskrypt Tinghir):

  • יִכְדַמְן אַיְיִנַגָא יפּרעו גְמַצָר. יִשוֹפִגַג רבי נּג דְיְנָג שוֹפוֹש נִדְרע שוֹפוֹש יִכיווֹאַנ
  • (transliteracja): ixəddamn ay n-ga i pər3u g° maṣər. i-ss-ufġ aġ əṛbbi ənnəġ dinnaġ s ufus ən ddr3, s ufus ikuwan.
  • (tłumaczenie): byliśmy tylko sługami faraona w Egipcie. Nasz Bóg nas stamtąd wyprowadził potężnym ramieniem, silnym ramieniem.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • P. Galand-Pernet & Haim Zafrani. Une version berbère de la Haggadah de Pesaḥ: Texte de Tinrhir du Todrha (Maroc). Compres rendus du G.L.E.C.S. Supplement I. 1970.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]