Język judeo-berberyjski
| Judeo-berberyjski | |
| Obszar | dawniej Maroko, obecnie Izrael |
| Liczba mówiących | poniżej 2000 |
| Klasyfikacja genetyczna | Języki afroazjatyckie *Języki berberyjskie **języki północnoberberyjskie ***Język judeo-berberyjski |
| Pismo | hebrajskie |
| Status oficjalny | |
| język urzędowy | nigdzie |
| Regulowany przez | ? |
| SIL | JBE |
| W Wikipedii | |
| Zobacz też: język, języki świata |
|
Język żydowsko-berberyjski , należy do języków berberyjskich, jest to grupa dialektów, używanych dawniej przez Żydów w środkowym i południowym Maroku, a obecnie w Izraelu.
Te dialekty powstały z języków berberyjskich tamazight i tashelhiyt z dodatkiem zapożyczeń z języka hebrajskiego. Cechą charakterystyczną jest wymawianie berberyjskiego sz jak s.
Dialekty judeo-berberyjskie były używane we wspólnotach żydowskich: Tinrhir, Ouijjane, Asaka, Imini i Ait Bou Oulli, które mieszkały w regionie Wysokiego Atlasu (wśród Berberów Tamazight) oraz we wspólnotach Oufrane i Illigh (wśród Berberów Sous, mówiących tashelhiyt). W języku judeo-berberyjskim powstawała literatura religijna, zapisywana alfabetem hebrajskim, np.(Pesah i Haggadah). Język ten był wypierany od XIX w. przez język judeo-arabski
Większość Żydów z Maroka wyjechała do Izraela w latach 1950, gdzie język judeo-berberyjski szybko był wypierany przez język hebrajski. W 1992 było jeszcze około 2000 osób w Izraelu, znających judeo-berberyjski. Jest to język wymierający.
Fragment tekstu judeo-berberyjskiego [edytuj]
(manuskrypt Tinghir):
- יִכְדַמְן אַיְיִנַגָא יפּרעו גְמַצָר. יִשוֹפִגַג רבי נּג דְיְנָג שוֹפוֹש נִדְרע שוֹפוֹש יִכיווֹאַנ
- (transliteracja): ixəddamn ay n-ga i pər3u g° maṣər. i-ss-ufġ aġ əṛbbi ənnəġ dinnaġ s ufus ən ddr3, s ufus ikuwan.
- (tłumaczenie): byliśmy tylko sługami faraona w Egipcie. Nasz Bóg nas stamtąd wyprowadził potężnym ramieniem, silnym ramieniem.
Bibliografia [edytuj]
- P. Galand-Pernet & Haim Zafrani. Une version berbère de la Haggadah de Pesaḥ: Texte de Tinrhir du Todrha (Maroc). Compres rendus du G.L.E.C.S. Supplement I. 1970.
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
|||||
