Język tashelhiyt
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| تَشْلْحِيت Tašlḥiyt ⵜⴰⵛⵍⵃⵉⵜ |
|
| Obszar | Maroko, Algeria, Francja |
| Liczba mówiących | 8000000[1] |
| Klasyfikacja genetyczna | Języki afroazjatyckie *Języki berberyjskie **języki północnoberberyjskie ***języki Atlasu ****Język tashelhit |
| Pismo | arabskie; łacińskie; tifinagh |
| Regulowany przez | IRCAM (Institut Royal de la Culture Amazighe/Asinag Agldan n Tussna Tamazight) |
| ISO 639-2 | ber |
| SIL | shi |
| W Wikipedii | |
| Zobacz też: język, języki świata |
|
| W Wikisłowniku: Słownik języka tashelhit | |
Język tashelhiyt (tashelhit, tachelhit, shilha, szilha, tasoussit) - najczęściej używany język północnoberberyjski, spotykany głównie w dolinie Sus w południowo-zachodnim Maroku, a w mniejszym stopniu w Algierii (przy granicy z Maroko) i wśród emigrantów we Francji. Ma wiele zapożyczeń z arabskiego. W Algerii istnieje dialekt tego języka zwany susiua.
Spis treści |
Literatura [edytuj]
Istnieją liczne tradycje ustnej literatury w tym języku. We Francji i w Holandii zgromadzono zbiory religijnych rękopisów w tashelhit.[1]
Pismo [edytuj]
Obecnie najczęściej używany jest system pisania - tifinagh. We wcześniejszych okresach dominowało pismo arabskie. Powstawały (i powstają) też zapisy łacinką.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Peter K. Austin - "1000 języków", Ivy Press Limited 2008, ISBN 978-83-7576-057-6