Języki ugrofińskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Geograficzne rozmieszczenie języków ugrofińskich wśród języków rodziny uralskiej:

     Język jukagirski

     Języki samojedzkie

     Języki ugryjskie

     Języki fińskie

Języki ugrofińskie – grupa języków w obrębie języków uralskich lub uralsko-jukagirskich (liga uralo-ałtajska).

Posługuje się nimi ok. 24 mln mówiących, zamieszkujących Europę Północną, Syberię, a także Węgry. Grupa ta dzieli się na dwa zespoły: fiński (zwany czasem zachodniougrofińskim, fińsko-permskim) i ugryjski. Najważniejsze z nich to języki węgierski, fiński, estoński oraz mordwiński; jednak wieloma językami z tej grupy posługują się niewielkie społeczności zamieszkujące daleką północ Rosji i wraz z postępującą asymilacją tych ludów wiele z tych języków zagrożonych jest wymarciem.

Cechą charakterystyczną języków z tej grupy jest występowanie dużej liczby przypadków, co może być również powodem bardzo długich wyrazów w tych językach.

Pokrewieństwo między różnymi członkami tej rodziny polega przede wszystkim na zbliżonej strukturze języka, podczas gdy w słownictwie jest niewiele podobieństw. Prajęzyki, z których powstały następnie fiński i węgierski, rozdzieliły się wiele tysięcy lat temu, toteż ich podobieństwo jest nie większe niż pomiędzy członkami różnych podrodzin języków indoeuropejskich, na przykład pomiędzy polskim a niemieckim[1].

Klasyfikacja języków ugrofińskich[edytuj | edytuj kod]

języki uralskie (ok. 24 mln)
języki ugrofińskie (ok. 24 mln)
języki fińskie (ponad 9,6 mln)
języki bałtyckofińskie (ok. 7,3 mln)
fiński (ok. 6 mln)
estoński (ok. 1,1 mln)
karelski (ok. 200 tys.)
język võro (ok. 70 tys.)
wepski (ok. 5 tys.)
iżorski (ok. 0,2 tys.)
wotycki (ok. 0,1 tys.)
liwski (ok. 0,1 tys.)
języki wołżańskie (ok. 1,5 mln)
maryjski (czeremiski, ok. 550 tys.)
erzja (ok. 500 tys.)
moksza (ok. 400 tys.)
języki permskie (ok. 1,2 mln)
komi (zyriański, ok. 345 tys.)
komi-permiacki (ok. 150 tys.)
udmurcki (wotiacki, ok. 700 tys.)
języki lapońskie (ok. 35 tys.)
języki ugryjskie (ponad 14 mln)
chantyjski (ostiacki, ok. 20 tys.)
mansyjski (wogulski, ok. 8 tys.)
węgierski (ok. 14 mln)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy