Jabberwocky
Jabberwocky – wiersz Lewisa Carrolla pochodzący z jego książki Po drugiej stronie lustra.
Wiersz powszechnie uważany jest za jeden z najznakomitszych przykładów wiersza absurdalnego w języku angielskim. W wierszu znajduje się wiele słów wymyślonych przez Carrolla (portmanteau).
Przekład [edytuj]
Z uwagi na występowanie autorskich neologizmów przekład tego wiersza jest dla tłumacza dużym wyzwaniem. Większość tłumaczących konstruuje własne odpowiedniki tych neologizmów w języku polskim, kierując się wyjaśnieniami podanymi przez Carrolla w treści książki, np. wyraz "mimsy" powstały z połączenia wyrazów "miserable" (ang. nędzny, nieszczęśliwy, żałosny) oraz "flimsy" (ang. lichy, marny) może odpowiadać polskiemu "smutcholijny" (powstałemu z połączenia wyrazów "smutny" i "melancholijny"). Znaczenie tych "słów-walizek" tłumaczy później Alicji Humpty Dumpty w rozdziale VI powieści.
Pierwsza zwrotka wiersza w języku angielskim:
- 'Twas brillig, and the slithy toves
Did gyre and gimble in the wabe;
All mimsy were the borogoves,
And the mome raths outgrabe.
- Stanisław Barańczak – Dziaberliada
- Brzdęśniało już; ślimonne prztowie
Wyrło i warło się w gulbieży;
Zmimszałe ćwiły borogowie
I rcie grdypały z mrzerzy.
- Janusz Korwin-Mikke – Żabrołak
- Błyszniało – szlisgich hopuch świr
Tęczując w kałdach świtrzem wre,
Mizgłupny był borolągw hyr,
Chrząszczury wlizły młe.
- Jolanta Kozak – Dziaberlak
- Bzdrężyło. Szłapy maślizgajne
Bujowierciły w gargazonach
Tubylerczykom spełły fajle,
Humpel wyświchnął ponad.
- Maciej Słomczyński – Dżabbersmok
- Było smaszno, a jaszmije smukwijne
Świdrokrętnie na zegwniku wężały,
Peliczaple stały smutcholijne
I zbłąkinie rykoświstąkały.
- Robert Stiller – Żabrołaki
- Był czas mrusztławy, ślibkie skrątwy
Na wałzach wiercząc świrypły,
A mizgłe do cna boroglątwy
I zdomne świszczury zgrzypły.
- Antoni Marianowicz lub Hanna Baltyn – Dziwolęki
- Grozeszły się po mrokolicy
Smokropne strasznowiny:
Dziwolęk znowu smokolicy
Ponurzył się w grzęstwiny.
Linki zewnętrzne [edytuj]