Alicja w Krainie Czarów (film 2010)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy filmu z 2010 roku. Zobacz też: inne znaczenia terminu Alicja w Krainie Czarów.
Alicja w Krainie Czarów
Alice in Wonderland
logo filmu
logo filmu
Gatunek fantasy
przygodowy
familijny
Rok produkcji 2010
Data premiery Stany Zjednoczone 5 marca 2010
Polska 5 marca 2010
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język angielski
Czas trwania 108 minut
Reżyseria Tim Burton
Scenariusz Lewis Carroll (powieść)
Linda Woolverton
Główne role Mia Wasikowska
Johnny Depp
Anne Hathaway
Helena Bonham Carter
Crispin Glover
Muzyka Danny Elfman
Zdjęcia Dariusz Wolski
Scenografia Robert Stromberg
Karen O’Hara
Kostiumy Colleen Atwood
Montaż Chris Lebenzon
Produkcja Richard D. Zanuck
Joe Roth
Suzanne Todd
Jennifer Todd
Wytwórnia Walt Disney Pictures
Roth Films
Team Todd
The Zanuck Company
Dystrybucja Stany Zjednoczone Buena Vista Pictures Distribution
Polska Forum Film Poland
Budżet 200 mln USD[1]
Nagrody 2 Oscary (za kostiumy i scenografię)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Alicja w Krainie Czarów (film 2010) w Wikicytatach
Strona internetowa

Alicja w Krainie Czarów (ang. Alice in Wonderland) – amerykański film fantasy z 2010 w reżyserii Tima Burtona, stanowiący filmową adaptację powieści Alicja w Krainie Czarów i Po drugiej stronie lustra Lewisa Carrolla. W roli tytułowej występuje Mia Wasikowska, wraz z nią w filmie wystąpili m.in. Johnny Depp jako Szalony Kapelusznik, Helena Bonham Carter jako Czerwona Królowa, Anne Hathaway jako Biała Królowa oraz Alan Rickman jako Gąsienica.

Premiera filmu w Polsce odbyła się 5 marca 2010[2]. Film w wybranych kinach był dostępny w wersji Disney Digital 3D, IMAX 3D oraz RealD 3D.

2 marca 2010 odbyła się premiera albumu promującego film Tima Burtona, Almost Alice, m.in. z singlem Alice autorstwa Avril Lavigne.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Kiedy Alicja była małą dziewczynką, pobiegła za Białym Królikiem, wpadła do jego nory i niespodziewanie znalazła się w fantastycznym i nieco dziwacznym świecie zwanym Krainą Czarów, gdzie żyją bajkowe stwory, mówiące zwierzęta i śpiewające kwiaty, a mieszkańcy obchodzą nieurodziny. Teraz Alicja ma już 19 lat i powraca do tej niezwykłej krainy, nic nie pamiętając z poprzedniej wizyty[3]. Dochodzi do tego, gdy Alicja ucieka tuż przed swoimi zaręczynami. Biegnąc przez las zauważa głęboką norkę, zagląda w jej głąb i wpada do magicznej krainy. Okazuje się jednak, że Kraina Czarów również się zmieniła. Pod jej nieobecność Czerwona Królowa umocniła swoją władzę i nadal sprawuje rządy silną ręką, która sprawuje również kontrolę nad smokiem Żeberzwłokiem. Natomiast klasyczny już Biały Królik nadal się spieszy myśląc, że się już dawno spóźnił.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Postacie ze świata rzeczywistego

Postacie z Krainy Czarów

i inni

Wersja polska[edytuj | edytuj kod]

Tłumaczenie[edytuj | edytuj kod]

Chociaż w momencie premiery filmu książkowa Alicja w krainie czarów dostępna była w przekładach dziewięciu tłumaczy, odpowiedzialny za polskie dialogi Jan Jakub Wecsile nie opierał się na żadnym z nich, sam tłumacząc wymyślone przez Carrolla nazwy. Przykładowo vorpal sword, w najpopularniejszym polskim przekładzie autorstwa Macieja Słomczyńskiego nazywany migbłystalnym mieczem, w filmie nazywany jest turpim koncerzem, a Jabberwocky – Żaberzwłokiem (Dżabbersmokiem u Słomczyńskiego).

Obsada wersji polskiej[edytuj | edytuj kod]

Wersja polska: SDI MEDIA POLSKA
Reżyseria: Wojciech Paszkowski
Dialogi polskie: Jan Jakub Wecsile
Nagranie i montaż dźwięku w wersji polskiej: Jarosław Wójcik, Anna Żarnecka
Kierownictwo produkcji: Beata Jankowska, Urszula Nowocin, Seweryn Adamczyk
Mixing Studio: Shepperton International
Opieka artystyczna: Mariusz Arno Jaworowski
Produkcja polskiej wersji językowej: Disney Character Voices International, Inc.
W wersji polskiej udział wzięli:

W pozostałych rolach:

i inni

Dochód[edytuj | edytuj kod]

Podczas oficjalnej premiery Alicji w Krainie Czarów 5 marca 2010 film zarobił ponad 116 mln dolarów amerykańskich, co dało mu najlepszy wynik wiosny wszech czasów. Wpływy z tytułu sprzedanych biletów w sumie wyniosły 1 024 299 224 dolarów[4], co dało mu drugie miejsce (po Toy Story 3) spośród najbardziej kasowych filmów 2010 roku, i 6. pozycję na liście najbardziej dochodowych filmów w historii kina. Jest też jedną z trzech produkcji wytwórni Walt Disney Pictures z dochodem ponad miliarda dolarów, obok filmów Piraci z Karaibów: Skrzynia umarlaka (2006) i Toy Story 3 (2010).

Soundtrack[edytuj | edytuj kod]

Alice in Wonderland Original Motion Picture Soundtrack[edytuj | edytuj kod]

  1. "Alice's Theme"
  2. "Little Alice"
  3. "Proposal/Down the Hole"
  4. "Doors"
  5. "Drink Me"
  6. "Into the Garden"
  7. "Alice Reprise #1"
  8. "Bandersnatched"
  9. "Finding Absolem"
  10. "Alice Reprise #2"
  11. "The Cheshire Cat"
  12. "Alice and Bayard's Journey"
  13. "Alice Reprise #3"
  14. "Alice Escapes"
  15. "The White Queen"
  16. "Only a Dream"
  17. "The Dungeon"
  18. "Alice Decides"
  19. "Alice Reprise #4"
  20. "Going to Battle"
  21. "The Final Confrontation"
  22. "Blood of the Jabberwocky"
  23. "Alice Returns"
  24. "Alice Reprise #5"

Almost Alice[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Almost Alice.

Wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Oscary 2010

  • najlepsza scenografia i dekoracja wnętrz - Robert Stromberg (scenografia) i Karen O'Hara (dekoracja wnętrz) (nagroda)
  • najlepsze kostiumy - Colleen Atwood (nagroda)
  • najlepsze efekty specjalne - Ken Ralston, David Schaub, Carey Villegas i Sean Phillips (nominacja)

Złote Globy 2010

BAFTA 2010

  • najlepsze kostiumy - Colleen Atwood (nagroda)
  • najlepsza charakteryzacja i fryzury - Valli O'Reilly i Paul Gooch (nagroda)
  • najlepsza muzyka - Danny Elfman (nominacja)
  • najlepsze efekty specjalne - Ken Ralston, David Schaub, Sean Phillips i Carey Villegas (nominacja)
  • najlepsza scenografia - Robert Stromberg i Karen O'Hara (nominacja)

Satelita 2010

  • najlepsze kostiumy - Colleen Atwood (nagroda)
  • najlepsze efekty specjalne - Ken Ralston, Dave Schaub, Carey Villegas i Sean Phillips (nagroda)
  • najlepsza scenografia i dekoracje wnętrz - Robert Stromberg i Stefan Dechant (nominacja)
  • najlepszy film animowany lub produkcja wykorzystująca live-action (nominacja)
  • najlepsza piosenka - Avril Lavigne, Alice (nominacja)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy