Japońska Cesarska Marynarka Wojenna
| Japońska Cesarska Marynarka Wojenna 大日本帝國海軍 |
|
| Państwo | Cesarstwo Japonii |
| Data utworzenia | 1869 |
| Data likwidacji | 1947 |
| Prefiks okrętów | IJN |
| Znak rozpoznawczy |  |
| Bandera |  |
| Najwyższe dowództwa | |
| Wojskowe | Isoroku Yamamoto Tōgō Heihachirō Itō Sukeyuki Hiroyasu Fushimi |
| Wydzielone części składowe | |
| Połączona Flota siły powietrzne marynarki wojennej piechota morska marynarki wojennej |
|
Japońska Cesarska Marynarka Wojenna, (Kyūjitai: jap. 大日本帝國海軍 Shinjitai: jap. 大日本帝国海軍 Dai-Nippon Teikoku Kaigun lub jap. 日本海 (Nippon Kaigun, dosłownie "marynarka wojenna wielkiego imperium japońskiego") – marynarka wojenna Cesarstwa Japonii w latach 1869–1947, do jej rozwiązania na skutek umieszczenia w nowej japońskiej konstytucji deklaracji zaniechania stosowania przemocy w stosunkach międzynarodowych. Była trzecią co do wielkości flotą świata od 1920 roku, po Royal Navy i United States Navy[1]. Operacje powietrzne floty prowadziły Siły Powietrzne Japońskiej Cesarskiej Marynarki Wojennej.
Początki Cesarskiej Marynarki Wojennej sięgają wczesnych kontaktów z narodami kontynentalnej Azji, nawiązanymi w okresie średniowiecza. Szczyt ich intensywności przypadł na XVI i XVII wiek, kiedy to następowała wymiana kulturowa z europejskimi mocarstwami podczas epoki wielkich odkryć geograficznych. Po dwóch wiekach stagnacji wywołanej zastosowaniem przez siogunów okresu Edo polityki izolacjonistycznej, japońska flota była mocno zacofana, gdy kraj, na skutek amerykańskiej interwencji w 1854, zmuszono do nawiązania kontaktów handlowych ze światem zewnętrznym. Wydarzenia te doprowadziły ostatecznie do restauracji Meiji. Wraz z ponownym umocnieniem rządów cesarskich, nadszedł okres gorączkowej modernizacji oraz industrializacji kraju. Historia floty, pełna sukcesów odnoszonych niekiedy w walce z dużo potężniejszymi przeciwnikami, tak jak podczas pierwszej wojny chińsko-japońskiej oraz wojny rosyjsko-japońskiej, dobiegła końca wraz z jej prawie całkowitym unicestwieniem podczas II wojny światowej, głównie za sprawą działań US Navy. Cesarską Marynarkę Wojenną oficjalnie rozwiązano w 1947.
[edytuj] Początki
Japonia posiada długą tradycję morskich kontaktów z kontynentalną Azją, miała ona swój początek przynajmniej na początku ery Kofun w III wieku n.e.
W okresie następującym po próbach podboju tego wyspiarskiego kraju podejmowanych przez Kubilaj-chana w 1274 i 1281, japońscy piraci rozpoczęli intensywne grabieże u wybrzeży Cesarstwa Chińskiego.
W XVI wieku, podczas ery walczących prowincji, feudalni władcy w ramach rywalizacji o dominację tworzyli floty przybrzeżne, liczebnościami sięgające nawet kilkuset jednostek. Być może w tym właśnie okresie, gdy Nobunaga Oda, japoński daimyō, zlecił w 1576 wykonanie sześciu pokrytych żelaznymi pancerzami dużych statków wojennych, skonstruowano jedne z pierwszych okrętów pancernych. W 1588 Toyotomi Hideyoshi zakazał piractwa. Wakō zostali jego wasalami i stanowili trzon sił morskich w inwazji na Koreę.
Pierwsze zdolne do wypłynięcia na otwarte wody oceaniczne okręty wojenne powstały w Japonii na początku XVII wieku dzięki kontaktom z krajami zachodu podczas okresu handlu z Nanban. W 1613 Daimyo z Sendai, porozumiawszy się z siogunami z rodu Tokugawa, wybudował 500-tonowy galeon Date Maru, który przewiózł do Ameryk i Europy misję dyplomatyczną pod przewodnictwem Hasekury Tsunenagi. Począwszy od 1604 siogun zamówił, głównie na potrzeby handlu z Azją Południowo-Wschodnią, łącznie około 350 okrętów handlowych, w większości korzystających z zachodnich rozwiań konstrukcyjnych.
Przypisy
- ↑ Evans, Kaigun
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Nobunaga's ironclad navy (jap.)
- Hiroshi Nishida's IJN site (ang.)
- Imperial Japanese Navy Page (ang.)
- Etajima Museum of Naval History (ang.)
- Fading Victory: The Diary of Admiral Matome Ugaki, 1941-1945 - book review (ang.)
- Imperial Japanese Navy Awards of the Golden Kite in World War 2, a Note (ang.)
- Imperial Japanese Navy in World War 1, 1914-18 including warship losses (ang.)
