Jiaqing

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jiaqing
Cesarz Chin
清 佚名 《清仁宗嘉庆皇帝朝服像》.jpg
Dynastia: Qing
Nazwisko klanu: Aisin Gioro
Imię osobiste: Yǒngyǎn (顒琰)
Imię świątynne: Rénzōng (清仁宗)
Imię pośmiertne: (krótkie): Ruìdì (睿皇帝); pełne: Shòutiān Xìngyùn Fūhuà Suīyóu Chóngwén Jīngwǔ Guāngyù Xiàogōng Qínjiǎn (Duānmǐn Yīngzhé Ruì 受天興運敷化綏猷崇文經武光裕孝恭勤 儉端敏英哲睿皇帝)
'
Okres panowania od 9 lutego 1796
do 2 września 1820
Ery panowania Jiāqìng (嘉慶帝)
Poprzednik Qianlong
Następca Daoguang
Dane biograficzne
Urodzony 13 listopada 1760
Zmarł 2 września 1820
Ojciec Qianlong
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Jiaqing (ur. 13 listopada 1760 w Pekinie, zm. 2 września 1820) – cesarz Chin z dynastii Qing.

Był synem cesarza Qianlonga. Na tron wstąpił po abdykacji ojca w 1796, który jednak aż do swojej śmierci (przez pierwsze trzy lata panowania syna) miał przemożny wpływ na politykę, jako "emerytowany cesarz".

Ukrócił rządy wszechwładnego faworyta Qianlonga, Heshena, i próbował utrzymać świetność Chin, ale za jego czasów gospodarka cesarstwa zaczęła podupadać. Początek jego panowania upłynął pod znakiem walki z powstaniami Białego Lotosu (1796-1805) i Miao (1795-1806). Kolejna rebelia, powstanie Ośmiu Trygramów z 1813, była wymierzona przeciwko niemu osobiście, ale powstańcom nie udało się go zamordować.

Po śmierci Jiaqinga następcą został jego syn Daoguang.

Poprzednik
Qianlong
Cesarz Chin
1796 - 1820
Następca
Daoguang

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]