Yongzheng

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Yongzheng 雍正帝
Cesarz Chin z dynastii Qing
Portrait of the Yongzheng Emperor in Court Dress.jpg
Dynastia: Qing
Nazwisko klanu: Aisin Gioro
Imię osobiste: Yinzhen 胤禛
Imię świątynne: Qing Shizong 清世宗
Imię pośmiertne: Cesarz Jingtian Changyun Jianzhong Biaozheng Wenwu Yingming Kuanren Xinyi Ruisheng Daxiao Zhicheng Xian
敬天昌運建中表正文武英明寬仁信毅睿聖大孝至誠憲皇帝
'
Okres panowania od 27 grudnia 1722
do 8 października 1735
Ery panowania 1723–1736 – Yōngzhēng 雍正
Poprzednik Kangxi
Następca Qianlong
Dane biograficzne
Urodzony 13 grudnia 1678
Zmarł 8 października 1735 w Pekinie
Miejsce pochówku mauzoleum Tailing
Ojciec Kangxi
Matka cesarzowa Xiaogongren
Żona

cesarzowa Xiaojingxian, cesarzowa Xiaoshengxian

Dzieci

Honghui
Hongyun
Hongshi
Hongli
Hongzhou
Hongpan
Fuhe
Fuhui
Fupei
Hongyan

Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Yongzheng (chiń.: 雍正帝; pinyin: Yōngzhèng Dì; Wade-Giles: Yung1-cheng4 Ti4, mandżurski: Hūwaliyasun Tob hūwangdi, mongolski: Nairalt Töv Khaan, imię osobiste Yinzhen chiń.: 胤禛; pinyin: Yìnzhēn; Wade-Giles: Yin4-chen1; ur. 13 grudnia 1678, zm. 8 października 1735 w Pekinie) – piąty cesarz mandżurskiej dynastii Qing i trzeci cesarz Chin z tej dynastii.

Czwarty syn cesarza Kangxi, odziedziczył tron w wieku 44 lat, po długich zmaganiach między książętami. Dobrze przygotowany do rządzenia, sprawował ścisłą kontrolę nad swymi urzędnikami, zmuszając aparat biurokratyczny do maksymalnego wysiłku. Określany jako zimnokrwisty autokrata, zainteresowany właściwie wyłącznie władzą, i między innymi dlatego najskuteczniejszy z cesarzy qingowskich. Zwalczał korupcję i dbał o administrację, także niższego szczebla. Wyczulony na (potencjalne) spiski wśród rodziny i notabli mandżurskich, wielu z nich uwięził, likwidując w ten sposób wszelkie spory wewnątrzpałacowe. Sprawne rządy spowodowały rozkwit gospodarczy Chin.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Willard J. Petersen: The Cambridge History of China. T. 9: Part One: The Ch’ing Empire to 1800. Cambridge: Cambridge University Press, 2002. ISBN 0-521-24334-3.
  2. Evelyn S. Rawski: The Last Emperors: A Social History of Qing Imperial Institutions. Berkeley: University of California Press, 2001. ISBN 0-520-22837-5.
Poprzednik
Kangxi
Cesarz Chin
1722 - 1735
Następca
Qianlong