Julia Kristeva

Z Wikipedii

Julia Kristeva (ur. 24 czerwca 1941 w Sliwen) francuska językoznawczyni, psychoanalityczka i filozof pochodzenia bułgarskiego.

Ukuła określenie "intertekstualność" w odniesieniu do teorii literatury, zmieniając dotychczasowy sposób patrzenia i analizowania dzieł literackich.

Według Kristevej każdy tekst jest "mozaiką" składającą się z innych tekstów; jego intertekstualność polega na tym, iż czerpie ze wszystkich tekstów przed nim napisanych. Analiza tekstu literackiego nie może zatem polegać na rozpatrywaniu go w oderwaniu od innych tekstów; jedynie poprzez odniesienie danego tekstu do tekstów wcześniej powstałych pozwoli umieścić jego znaczenie w szerszym kontekście społecznym i zrozumieć, w jaki sposób powstała struktura tego tekstu^[1]

Teoria Kristevej jest ściśle związana z teorią poststrukturalizmu. W Polsce teorię Kristevej przedstawił Tomek Kitliński w książce Obcy jest w nas. Kochać według Julii Kristevej, Aureus, Kraków 2001.

[edytuj] Wybrana bibliografia

• Czarne słońce. Depresja i melancholia, tłum. M.P. Markowski, R. Ryziński, wstęp M.P. Markowskiego, Universitas, Kraków 2007.
• Potęga obrzydzenia. Esej o wstręcie, tłum. M. Falski, Wyd. Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2007.

[edytuj] Przypisy