Kaarel Eenpalu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kaarel Eenpalu

Kaarel Eenpalu, do 1935 Karl Einbund[1] (ur. 28 maja 1888, zm. 27 stycznia 1942) - estoński polityk i prawnik.

Studiował prawo na Uniwersytecie Tartuskim oraz na Uniwersytecie Moskiewskim. Podczas I wojny światowej służył w armii rosyjskiej, w czasie wojny estońsko-bolszewickiej był oficerem artylerii. W 1919 wybrany do Zgromadzenia Konstytucyjnego, następnie wybierany do Zgromadzenia Państwowego (Riigikogu) I-V kadencji. Jako minister spraw wewnętrznych (1920, 1921-1924, 1924-1926, 1934-1938) doprowadził do utworzenia policji[2]. Był także wicepremierem (1934-1938), w latach 1926-1934 pełnił funkcję przewodniczącego parlamentu (z przerwami), wchodził też w skład Riigivolikogu (izba niższa parlamentu; 1938-1940). Dwukrotnie stał na czele rządu (19 lipca-7 listopada 1932, 9 maja 1938-12 października 1939)[3], za pierwszym razem pełniąc również funkcję starszego państwa[4]. Obok Konstantina Pätsa i Johana Laidonera czołowy polityk estoński tzw. epoki milczenia (po zamachu stanu z 12 marca 1934)[5]. W lipcu 1940 został aresztowany przez władze sowieckie, zmarł w obozie w Wiatce[6].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Eenpalu, Kaarel (ang.). Estonica.org. [dostęp 14 czerwca 2012].
  2. Kaarel Eenpalu (until 1935 Karl August Einbund) (ang.). President.ee. [dostęp 13 czerwca 2012].
  3. Jan Lewandowski: Estonia. Warszawa: TRIO, 2001, s. 268. ISBN 83-88542-04-4.
  4. Countries E (ang.). Rulers.org. [dostęp 14 czerwca 2012].
  5. Jan Lewandowski: Estonia. Warszawa: TRIO, 2001, s. 105. ISBN 83-88542-04-4.
  6. Jan Lewandowski: Estonia. Warszawa: TRIO, 2001, s. 281. ISBN 83-88542-04-4.
  7. Eesti Vabariigi teenetemärgid (est.). president.ee. [dostęp 2014-10-23].