Andrus Ansip

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Andrus Ansip
Portrait Andrus Ansip.jpg
Data i miejsce urodzenia 1 października 1956
Tartu
Premier Estonii
Przynależność polityczna Estońska Partia Reform
Okres urzędowania od 13 kwietnia 2005
do 26 marca 2014
Poprzednik Juhan Parts
Następca Taavi Rõivas
Minister gospodarki i komunikacji Estonii
Przynależność polityczna Estońska Partia Reform
Okres urzędowania od 13 września 2004
do 13 kwietnia 2005
Poprzednik Meelis Atonen
Następca Edgar Savisaar
Odznaczenia
Wielki Oficer Orderu Trzech Gwiazd (Łotwa)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Andrus Ansip (ur. 1 października 1956 w Tartu) – estoński ekonomista, przedsiębiorca i polityk. Minister, parlamentarzysta krajowy oraz europejski, przewodniczący Estońskiej Partii Reform. Od 13 kwietnia 2005 do 26 marca 2014 premier Estonii stojący na czele trzech kolejnych rządów.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1979 ukończył studia w zakresie chemii organicznej na Uniwersytecie w Tartu. W latach 1987–1989 studiował rolnictwo w Estońskiej Akademii Rolniczej, a w 1992 został absolwentem zarządzania na York University w Toronto.

Od 1979 pracował jako inżynier w Katedrze Chemii Organicznej Uniwersytetu w Tartu. W latach 1981–1983 odbywał służbę wojskową w radzieckiej Flocie Bałtyckiej. Powrócił następnie do pracy na uczelni: był starszym inżynierem w Instytucie Patologii Ogólnej i Molekularnej. Od 1986 pozostawał etatowym pracownikiem Komitetu Rejonowego Komunistycznej Partii Estonii w Tartu: inspektorem w wydziale przemysłu oraz kierownikiem wydziału organizacyjnego.

W okresie transformacji polityczno-gospodarczej rozpoczął pracę w sektorze prywatnym. W latach 1989–1993 był szefem biura regionalnego firmy joint-venture Estkompexim. W pierwszej połowie lat 90. pracował jako dyrektor generalny i prezes zarządu spółki AS Rondam oraz zasiadał w radzie dyrektorów Banku Ludowego (Rahvapank). W okresie 1994–1996 był szefem oddziału Banku Społecznego (Sotsiaalpank) w Tartu oraz wicedyrektorem oddziału Banku Północnoestońskiego (Põhja-Eesti Pank) w tym samym mieście. Od 1994 do 1998 pełnił funkcję prezesa Radia Tartu oraz jednocześnie powiernika Banku Komercyjnego Tartu (Tartu Kommertspank). W latach 1995–1996 kierował spółką Fondijuhtide AS oraz funduszem inwestycyjnym Livoonia Erastamise Investeerimisfond.

W 1998 został wybrany na burmistrza Tartu. Funkcję tę pełnił do 2004. W tym samym roku został przewodniczącym Estońskiej Partii Reform, zastępując Siima Kallasa, jej założyciela i pierwszego przewodniczącego, który został mianowany komisarzem Unii Europejskiej. Andrus Ansip objął również stanowisko ministra gospodarki i komunikacji w rządzie Juhana Partsa.

4 kwietnia 2005 otrzymał od prezydenta Estonii, Arnolda Rüütela, misję utworzenia rządu po dymisji dotychczasowego premiera. Zawarł koalicję rządową z Partią Centrum i Estońskim Związkiem Ludowym[1]. 12 kwietnia 2005 rząd został zatwierdzony przez Riigikogu. Po zwycięstwie Partii Reform w wyborach w 2007 (w których uzyskał mandat posła do Riigikogu) ponownie został desygnowany na premiera. Po nieudanych negocjacjach z dotychczasowymi partnerami utworzył gabinet przy poparciu Isamaa ja Res Publica Liit oraz Partii Socjaldemokratycznej (Sotsiaaldemokraatlik Erakond)[1]. 5 maja 2007 ponownie objął urząd premiera. Od czasu wycofania się socjaldemokratów z koalicji pozostał na czele rządu mniejszościowego. Poprowadził swoje ugrupowanie do zwycięstwa w wyborach w 2011, w których sam również został wybrany do parlamentu. 5 kwietnia prezydent Toomas Hendrik Ilves powołał trzeci rząd Andrusa Ansipa, tworzony ponownie przez Partię Reform i koalicyjną IRL[2].

4 marca 2014 zgodnie z wcześniejszą zapowiedzią przedłożył prezydentowi Estonii swoją rezygnację ze stanowiska premiera[3]. Odszedł z urzędu ostatecznie 26 marca 2014, kiedy zaprzysiężony został gabinet Taaviego Rõivasa.

W wyborach europejskich w tym samym roku Andrus Ansip z ramienia liberałów został wybrany do europarlamentu VIII kadencji[4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Estonian Governments 1990–2009 (ang.). terra.es. [dostęp 5 kwietnia 2011].
  2. Peaministrikandidaat esitab riigipeale uue valitsuse koosseisu (est.). valitsus.ee, 5 kwietnia 2011. [dostęp 5 kwietnia 2011].
  3. Ansip Hands President Letter of Resignation (ang.). err.ee, 4 marca 2014. [dostęp 4 marca 2014].
  4. Europarlamenti said Ansip, Kallas, Toom, Tarand, Kelam ja Lauristin (est.). le.ee, 26 maja 2014. [dostęp 29 maja 2014].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]