Kihnu (wyspa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kihnu
Wybrzeże Kihnu
Wybrzeże Kihnu
Kontynent Europa
Państwo  Estonia
Akwen Morze Bałtyckie
Powierzchnia 16,4 km²
Populacja
 • liczba ludności
 • gęstość

500
30 os./km²
Położenie na mapie Estonii
Mapa lokalizacyjna Estonii
Kihnu
Kihnu
Ziemia 58°08′04,09″N 24°00′23,40″E/58,134470 24,006500Na mapach: 58°08′04,09″N 24°00′23,40″E/58,134470 24,006500
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Kihnu - niewielka wyspa w Zatoce Ryskiej należąca do Estonii. Jest siódmą co do wielkości wyspą Estonii. Ma powierzchnię 16,4 km² i liczy około 500 mieszkańców.

Pierwsza pisemna wzmianka o wyspie (Kyne) pochodzi z 1386 roku. Należała wówczas do Biskupstwa Saare-Lääne. W późniejszych czasach wielokrotnie zmieniała właścicieli. Od roku 1562 należała do Danii. W 1565 duński król Magnus Inflancki scedował wyspę Unii polsko-litewskiej, w zamian otrzymując część Saremy. Polacy mieli wyspę w posiadaniu do roku 1600 (z przerwą w latach 1575 - 1582, kiedy to należała do Rosji). W 1600 wyspa przeszła we władanie Szwecji, a w 1710 - Imperium Rosyjskiego.

Na wyspie znajduje się gmina Kihnu i cztery osady: Linaküla, Rootsiküla, Sääreküla i Lemsi, a także kościół, szkoła, urząd pocztowy, muzeum, port i latarnia morska Kihnu. Wybrzeże Kihnu jest niskie i kamieniste.

Przez lata izolowanej egzystencji wyspiarze wytworzyli i zachowali unikatową kulturę, której bliżej do krajów skandynawskich, niż kontynentalnej Estonii. Przejawia się ona w miejscowej gwarze, zwyczajach, legendach (przez niektórych określanych jako sagi), ludowych pieśniach oraz charakterystycznych strojach (pasiaste, żabotowe spódnice). W 2003 Kihnu wraz z sąsiednią wyspą Manija została wpisana na listę UNESCO jako Arcydzieło Ustnego i Niematerialnego Dziedzictwa Ludzkości.