Kizeryt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kizeryt
Kieseriet (Kieserite).jpg
Właściwości chemiczne i fizyczne
Inne nazwy kiesertyt
Skład chemiczny uwodniony siarczan magnezu
(MgSO4 x H2O)
Twardość w skali Mohsa 3,5
Przełam nierówny
Łupliwość bardzo dobra
Pokrój kryształu słupkowy, tabliczkowy
Układ krystalograficzny jednoskośny
Gęstość minerału 2,57 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa biały, szary, żółtawy, bezbarwny
Rysa biała
Połysk szklisty
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Kizeryt (kiesertyt) – minerał z gromady siarczanów. Należy do grupy minerałów bardzo rzadkich.

Nazwa pochodzi od nazwiska niemieckiego lekarza Dietricha G. Kiesera (1779-1862).

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Bardzo rzadko tworzy kryształy; najczęściej o pokroju krótkosłupkowym, tabliczkowym lub izometryczne (podwójna piramida). Tworzy zbliźniaczenia. Występuje w skupieniach zbitych i ziarnistych. Występuje w postaci warstw i wypryśnięć w złożach soli. Jest kruchy, przezroczysty, bardzo dobrze rozpuszcza się w wodzie (gorzko-słony smak), jest silnie higroskopijny.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Składnik morskich i jeziornych ewaporatów solnych. Najczęściej współwystępuje z takimi minerałami jak: sylwin, kainit, karnalit, halit. Czasami powstaje w procesie ekshalacji wulkanicznej.

Miejsca występowania:

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • lokalne źródło soli magnezowych,
  • ma znaczenie kolekcjonerskie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • A. Bolewski, A. Manecki: Mineralogia szczegółowa, Wyd. PAE W-wa 1993
  • A. Bolewski: Mineralogia szczegółowa, Wyd. Geologiczne W-wa 1965
  • W. Schumann: Minerały świata, O. Wyd. ”Alma – Press” 2003

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]