Klasztor św. Agnieszki w Pradze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Klasztor św. Agnieszki w Pradze
Anežský klášter
Distinctive emblem for cultural property.svg nr rej. 11737/1-407
Kościół św. Franciszka i kościół św. Salwatora w tle
Kościół św. Franciszka i kościół św. Salwatora w tle
Państwo  Czechy
Miejscowość Praga
Kościół rzymskokatolicki
Rodzaj klasztoru żeński
Właściciel Zakon Świętej Klary, Zakon Braci Mniejszych
Obiekty sakralne
Kościół św. Franciszka
Kościół św. Salwatora
Założyciel klasztoru Agnieszka Przemyślidka
Styl gotyk
Data budowy XIII w.
Data zamknięcia 1782
Położenie na mapie Czech
Mapa lokalizacyjna Czech
Klasztor św. Agnieszki w Pradze
Klasztor św. Agnieszki w Pradze
Ziemia 50°05′33″N 14°25′28″E/50,092472 14,424319
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Prezbiterium kościoła św. Franciszka

Klasztor św. Agnieszki w Pradze, czes. Anežský klášter – zespół zabudowań klasztornych znajdujących się w północnej części Starego Miasta w Pradze.

Zespół klasztorny pod wezwaniem św. Agnieszki stanowił pierwszą w Czechach budowlę zbudowaną w stylu gotyckim. Inicjatorką jego powstania była św. Agnieszka, siostra króla Wacława I - przeznaczony był dla klarysek, a pierwszą przełożoną zgromadzenia została właśnie św. Agnieszka. Prace trwały od 1223 do lat osiemdziesiątych XIII w. Powstały wówczas zabudowania klasztorne nie tylko klarysek, ale także i franciszkanów oraz dwa kościoły: św. Franciszka dla zakonu męskiego i św. Salwatora dla zgromadzenia żeńskiego. Zbudowano także mauzoleum dynastii Przemyślidów, gdzie obok wielu córek i żon czeskich dynastów (w tym założycielki zgromadzenia) pochowano króla Wacława I. W czasie wojen husyckich oba zgromadzenia zostały stąd usunięte, a część zabudowań klasztornych (południowa, należąca wcześniej do franciszkanów) została zniszczona. Dopiero w 1556 klasztor został na nowo zasiedlony przed dominikanów, a w 1626 powróciły tutaj klaryski. Usunięte zostały jednak ponownie w 1782 wskutek akcji kasacyjnej cesarza Józefa II.

Budynki klasztorne wykorzystywano później w różnych celach, a pod koniec XIX w. planowano nawet wyburzenie zniszczonego kompleksu. Dzięki jednak staraniom specjalnie powołanego komitetu klasztor ocalał, a wkrótce go odrestaurowano. Dzisiaj mieści się w nim część czeskiej Galerii Narodowej, obejmująca zbiory sztuki średniowiecznej.

Literatura:

  • J. Staňková, J. Štursa, S. Voděra, Pražská architektura. Významné stavby jedenácti století, Praha 1991.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]