Zakon Świętej Klary

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy Zakonu założonego przez świętą Klarę z Asyżu. Zobacz też: inne zakony klarysek.
Klaryski
Dewiza: Pax et Bonum

Pokój i Dobro

Pełna nazwa Zakon Świętej Klary
Nazwa łacińska Ordo Sanctae Clarae
Skrót zakonny OSC
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Założyciel św. Franciszek i św. Klara z Asyżu
Data założenia 1212
Klasztor w Starym Sączu

Zakon Świętej Klary (Ordo Sanctae Clarae – OSC) zwany potocznie zakonem klarysek – żeńskie klauzurowe zgromadzenie zakonne II Zakonu franciszkańskiego. Powołany w 1211 roku przez św. Franciszka z Asyżu i św. Klarę z Asyżu (1193-1253).

Do Polski sprowadzony przez bł. Salomeę (1212-1268), córkę Leszka Białego, księcia krakowskiego. Siostry zamieszkały w Zawichoście, a później w Skale, skąd w roku 1316 przeniosły się do Krakowa.

Kolejne fundacje powstały: w 1280 roku w Starym Sączu z inicjatywy świętej Kingi i w 1283 roku w Gnieźnie z inicjatywy bł. Jolenty. W XVII w. powstały klasztory klarysek w Śremie, Kaliszu, Chęcinach i Zamościu. Prowadził zakon klarysek starosądeckich również akcje osadnicze w Pieninach nad Dunajcem od pierwszej połowy XIV w. Najstarsze dokumenty pochodzące z lat trzydziestych XIII w określają Nowotarżczyznę jako „territorium Ludemy”, dokument cysterski z ok. 1234. Dokumenty te mówią o prawie sprowadzania na Podhale Niemców według wzorów śląskich, dokument Henryka Brodatego z 1234, będący jednocześnie najwcześniejszym w Małopolsce przywilejem prawa niemieckiego.

Kasatę zakonów kontemplacyjnych, dokonaną przez zaborców w XVIII wieku, przetrwały klasztory w Krakowie i Starym Sączu.

W ostatnich latach klaryski założyły nowe fundacje: w 1986 roku w Miedniewicach, a w 1995 roku w Zamościu. Najmłodszymi klasztorami polskich klarysek są: Saltpond w 1990 roku (Ghana, Afryka) i Skaryszew (koło Radomia) w 1997 roku klaryski z Polski modlą się również w Dingolfing w Niemczech.

Każdy z klasztorów klarysek jest autonomiczny.

W Polsce domy zakonne znajdują się w Starym Sączu, Krakowie, Miedniewicach, Sitańcu k. Zamościa, Skaryszewie i Sandomierzu. We wszystkich domach mniszki żyją według Reguły Urbana IV (1263)[1].

W Kaliszu znajduje się jedyny w Polsce klasztor Ubogich Sióstr Świętej Klary (OSC), w którym siostry żyją według pierwotnej Reguły św. Klary, zatwierdzonej przez pap. Innocentego IV w 1253 r.[2]

Przypisy

  1. Konstytucje Zakonu Świętej Klary z Asyżu złączonego z Zakonem Braci Mniejszych Konwentualnych, 4, [w:] Reguła i Konstytucje Mniszek Zakonu Świętej Klary złączonego z Zakonem Braci Mniejszych Konwentualnych, Wydawnictwo Ojców Franciszkanów, Niepokalanów 1991, s. 50.
  2. Konstytucje Generalne Zakonu Ubogich Sióstr Świętej Klary, 1, [Kalisz] 2005, s. 5.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]