Kościół św. Gereona na Wawelu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kościół św. Gereona na Wawelu
(nieistniejący)
Państwo  Polska
Miejscowość Kraków
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Wezwanie św. Gereona
brak współrzędnych

Kościół św. Gereona, noszący także wezwanie św. Marii Egipcjanki – nieistniejący już kościół, którego szczątki znajdują się na wzgórzu wawelskim w Krakowie. Powstał prawdopodobnie około połowy XI wieku (na miejscu starszej budowli) i być może pełnił funkcję reprezentacyjnej kaplicy pałacowej zbudowanej dla Kazimierza Odnowiciela lub Bolesława Szczodrego. Istnieją również inne teorie na ten temat, m.in. łączące tę świątynię z benedyktynami.

Na pozostałości po tym kościele, znajdujące się pod dziedzińcem Batorego i zachodnim skrzydłem zamku, natrafił w 1914 roku prof. Adolf Szyszko-Bohusz, który błędnie uznał je za relikty pierwszej katedry wawelskiej, tzw. "chrobrowskiej". Pogląd ten obaliły badania prowadzone w latach 80.

Kościół ten zbudowany był w formie trójprzęsłowej bazyliki z transeptem. Fasada zachodnia miała dwie wieże, a pod prezbiterium zakończonym apsydą znajdowała się trójnawowa krypta. Mniejsze apsydy znajdowały się we wschodnich ścianach ramion transeptu. Najbardziej charakterystyczną cechą architektury kościoła były rzadko spotykane empory na zakończeniu ramion transeptu, pochodzenia karolińskiego. W XIII w. świątynia zredukowana została o część nawową, a pozostały fragment zaczął funkcjonować jako kaplica pod wezwaniem św. Marii Egipcjanki. Po kolejnych przekształceniach kres kaplicy przyniosła przebudowa zamku wawelskiego na początku XVI w.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]