Kościół Saint Severin w Paryżu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kościół św. Seweryna w Paryżu
Église Saint-Séverin
Distinctive emblem for cultural property.svg PA00088419
Kościół św. Seweryna w Paryżu
Państwo  Francja
Miejscowość Paryż
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Wezwanie św. Seweryna
Położenie na mapie Paryża
Mapa lokalizacyjna Paryża
Kościół św. Seweryna w Paryżu
Kościół św. Seweryna w Paryżu
Położenie na mapie Francji
Mapa lokalizacyjna Francji
Kościół św. Seweryna w Paryżu
Kościół św. Seweryna w Paryżu
Ziemia 48°51′07″N 2°20′44″E/48,851944 2,345556Na mapach: 48°51′07″N 2°20′44″E/48,851944 2,345556
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Kościół Saint Severin (św. Seweryna) w Paryżu - zabytkowy późnogotycki kościół katolicki w Dzielnicy Łacińskiej, na lewym brzegu Sekwany.

Filar w kościele Saint Severin

Historia[edytuj | edytuj kod]

Sklepienie kościoła

Patron kościoła, Św. Seweryn, był pustelnikiem żyjącym w pobliżu znajdującej się w VI wieku na miejscu dzisiejszego kościoła kaplicy. Gdy zmarł, został w niej pochowany, jednak imponującą bazylikę zniszczyli wikingowie. Została odbudowana w XI wieku, w poważnie zmienionej formie, co czyni z kościoła Św. Seweryna najstarszy tego typu obiekt na lewym brzegu Sekwany. Jego obecna forma została jednak w dużej mierze ukształtowana przez przebudowę w XV wieku, w stylu gotyku płomienistego. Po tym okresie w bryle budynku nie zachodziły większe zmiany; jedynie w XVII wieku Mansart dobudował do niego jedną kaplicę, a kuzynka Ludwika XIV sfinansowała redekorację chóru oraz zakup imponujących organów. W XIX wieku był to jeden z ulubionych kościołów polskiej emigracji w Paryżu. W 1956 roku teren kościoła i klasztoru był areną protestów przeciw Wojnie w Algierii.

W kościele znajduje się dzwon z 1412 roku.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Zespół architektoniczny kościoła i klasztoru zajmuje obszar wyznaczony ulicami Prêtres-Saint-Séverin, la Parcheminerie, Saint-Jacques i Saint-Séverin. Obiekt posiada typowe cechy późnego gotyku - bogate zdobnictwo zewnętrzne, w tym najbardziej znane gargulce, lekkość konstrukcji, przypory, sterczyny i wimpergi. Wnętrze również jest typowo gotyckie. Na uwagę zasługuje zespół witraży, w tym rzadkie w Europie zachodniej wyobrażenie Drzewa Jessego. Nawy kościoła oparte są na filarach, z których niektóre mają formę palmowych pni. Sklepienie jest krzyżowo-żebrowe.

W jednej z bocznych kaplic wisi obraz autorstwa Walentego Wańkowicza będący kopią obrazu Matki Boskiej Ostrobramskiej, zawieszony tutaj 8 XII 1841 r.