Kościoły greckokatolickie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Kościoły greckokatolickie – zbiorcza nazwa Kościołów (Cerkwi) katolickich tradycji wschodniej. Określenie "greckokatolicki", często błędnie pisane – "grekokatolicki", pozwala odróżnić je od innych tradycji katolickich – przede wszystkim od rytu "łacińskiego". Kościoły greckokatolickie należą do katolickich Kościołów wschodnich, będąc jednocześnie częścią Kościoła katolickiego.

Kościoły greckokatolickie powstawały z reguły w drodze unii części Cerkwi prawosławnej z Kościołem katolickim, a dokładniej mówiąc rzymskokatolickim, jednak nie wszystkie – Kościół greckokatolicki południowych Włoch (Italo-albański) nie musiał zawierać unii, gdyż nigdy nie zerwał kościelnej jedności z rzymską stolicą patriarszą (podobnie jak Kościół maronicki). Tak więc Kościołów greckokatolickich nie należy utożsamiać automatycznie z Kościołami unickimi, ani tym bardziej ze wszystkimi wschodnimi Kościołami katolickimi.

Wspólny dla Kościołów greckokatolickich jest obrządek grecki (bizantyjski), który jednakże istnieje w bardzo wielu odmianach, nawet w obrębie danego Kościoła, i sprawowany jest w różnych językach liturgicznych. Wspólna jest tradycja tych Kościołów, w zasadzie tożsama z tradycją Cerkwi prawosławnej, w pełni jednak zgodna z nauką Kościoła łacińskiego.

Najliczebniejszym z Kościołów greckokatolickich na świecie jest Ukraińska Cerkiew Greckokatolicka (Kościół sui iuris, ponad 6 mln wiernych), oprócz niej działają[1]:

Zobacz też [edytuj]

Commons in image icon.svg

Przypisy

  1. Unici.pl: Kościół Powszechny. [dostęp 2010-02-19].

Bibliografia [edytuj]