Koźlarz grabowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Koźlarz grabowy
Koźlarz grabowy.jpg
Systematyka
Królestwo grzyby
Gromada grzyby podstawkowe
Klasa pieczarniaki
Rząd borowikowce
Rodzina borowikowate
Rodzaj koźlarz
Gatunek koźlarz grabowy
Nazwa systematyczna
Leccinum pseudoscabrum (Kallenb.) Šutara
Česká Mykol. 43(1): 6 (1989)
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons


Koźlarz grabowy (Leccinum pseudoscabrum (Kallenb.) Šutara) – gatunek grzybów z rodziny borowikowatych (Boletaceae)[1].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Nazwę polską podała Alina Skirgiełło w 1960 (dla synonimu L. duriusculum)[2]. Niektóre synonimy łacińskie[3]:

  • Boletus carpini (R. Schulz) A. Pearson (1947)
  • Boletus pseudoscaber Kallenb. (1929)
  • Boletus scaber var. carpini R. Schulz, in Michael & Schulz (1924)
  • Krombholzia pseudoscabra (Kallenb.) Vassilkov (1955)
  • Krombholziella carpini (R. Schulz) Alessio (1985)
  • Krombholziella carpini (R. Schulz) Bon (1985)
  • Krombholziella pseudoscabra (Kallenb.) Šutara (1982)
  • Leccinellum carpini (R. Schulz) Bresinsky & Manfr. Binder (2003)
  • Leccinum carpini (R. Schulz) M.M. Moser ex D.A. Reid (1965)
  • Trachypus carpini (R. Schulz) J. Favre (1948)

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Ma szarobrązowy kapelusz wielkości 4-12 cm i białe pory. Miąższ czerniejący przy ucisku[4].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występuje od lata do jesieni w lasach liściastych, przede wszystkim pod grabami. Dość częsty, ciepłolubny. Owocniki wyrastają pod grabami od początku lata, głównie w wilgotnych lasach dębowo-grabowych i lipowo-grabowych[4].

W Polsce nie jest zagrożony, ale znajduje się na czerwonych listach gatunków zagrożonych w Norwegii i Holandii[2].

Znaczenie[edytuj | edytuj kod]

Grzyb jadalny[4].

Przypisy

  1. Index Fungorum (ang.). [dostęp 2013-03-05].
  2. 2,0 2,1 Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
  3. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2013-11-12].
  4. 4,0 4,1 4,2 Ewald Gerhardt, Grzyby – wielki ilustrowany przewodnik, ISBN 83-7404-513-2