Kocimiętka właściwa
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Kocimiętka właściwa | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | astrowe |
| Rząd | jasnotowce |
| Rodzina | jasnotowate |
| Rodzaj | kocimiętka |
| Gatunek | kocimiętka właściwa |
| Nazwa systematyczna | |
| Nepeta cataria L. Sp.Pl.2, 1753 |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Kocimiętka właściwa (Nepeta cataria L. ) – gatunek rośliny z rodziny jasnotowatych. Występuje w Ameryce, Azji i Europie. W Polsce gatunek niezbyt pospolity.
Spis treści |
Morfologia [edytuj]
- Pokrój
- Roślina zielna o przyjemnej, cytrynowej woni, osiąga wysokość od 45 do 120 cm.
- Łodyga
- Rozgałęziona, miękko owłosiona.
- Liście
- Naprzeciwległe, krótkoogonkowe, dolne trójkątne, górne podługowate, na obrzeżach ząbkowane, u nasady w kształcie serca, z wierzchu omszone w kolorze zielonym, od spodu gładkie koloru szarego.
- Kwiaty
- W postaci kielichów, od spodu zakończone okółkami. Kwitnie biało lub różowo. Dolna warga korony nakrapiana purpurowo. Okres kwitnienia przypada od czerwca do sierpnia.
- Owoc
- Poczwórna rozłupnia, gładka i naga.
Biologia i ekologia [edytuj]
Bylina, hemikryptofit, chamefit. Rośnie na glebach mineralnych, na stanowiskach osłonecznionych i lekko zacienionych. Można ją spotkać na poboczach dróg, w ruinach, w zaroślach, przy zabudowaniach i płotach oraz na polach uprawnych (chwast). W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla SAll. Onopordenion[2].
Zastosowanie [edytuj]
- Roślina lecznicza
- Surowiec zielarski : ziele (Herba Nepetea catariae). Ziele zawiera olejek eteryczny (do 0,7%), gorycze i garbniki.
- Działanie: moczopędne, żółciopędne, uspokajające, przyspiesza proces trawienia. Stosuje się głównie do leczenia zaburzeń układu nerwowego i chorób układu trawienia[3].
- Zbiór i suszenie: zbiera się w czasie kwitnienia rośliny, podczas suchej i słonecznej pogody. Suszy w miejscach przewiewnych i zacienionych lub w suszarni w temperaturze do 35 stopni. Surowiec przechowuje się w zamkniętych pojemnikach
- Roślina miododajna
Ciekawostki [edytuj]
- Liście wydzielają miętowo-cytrynowy zapach, który przyciąga koty (stąd nazwa – koty baraszkując w tej roślinie bardzo często doszczętnie ją niszczą).
- Niektórzy pszczelarze obsadzają kocimiętką ule, gdyż przyciąga nie tylko pszczoły ale i inne owady. Roślina występuje też pod nazwą nepeta, która pochodzi od rzymskiego miasta Nepeta. Rzymianie uprawiali ją w swoich ogrodach i używali jako przyprawy do potraw oraz do celów leczniczych.
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-03-31].
- ↑ Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
- ↑ Jindřich Krejča, Jan Macků: Atlas roślin leczniczych. Warszawa: Zakł. Nar. im. Ossolińskich, 1989. ISBN 83-04-03281-3.
Bibliografia [edytuj]
- Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
- Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
