Kompleks startowy nr 1 kosmodromu Bajkonur
Na mapach: 45°55′13″N 63°20′32″E / 45.920277777778, 63.342222222222
| Kompleks startowy nr 1 kosmodromu Bajkonur | |
 Sojuz TMA-21 na LC1 |
|
| Inne nazwy | Wyrzutnia Gagarina |
| Operator |  Roskosmos |
| Kosmodrom |  Bajkonur |
| Data pierwszego startu | 15 maja 1957 |
| Data ostatniego startu | 25 stycznia 2012 |
| Stan obecny | Aktywna |
| Liczba platform | 1 |
| Typ wyrzutni | naziemna |
| Wymiary | |
| Powierzchnia | 160 m2 |
| Najniższa możliwa inklinacja orbity | 49 o |
| Najwyższa możliwa inklinacja orbity | 99 o |
| Obsługiwane rakiety | |
| R-7 | |
| Wostok | |
| Woschod | |
| Mołnia | |
| Sojuz (aktywne) | |
Kompleks startowy nr 1 (ros. Площадка №1) - rosyjski (dawniej radziecki) kompleks startowy w kosmodromie Bajkonur (Kazachstan) przeznaczony dla rakiet wykorzystywanych w programie Sojuz. Był on wcześniej wykorzystywany przez pociski R-7, rakiety Mołnia i rakiety Wostok. Kompleks jest nieoficjalnie nazywany również wyrzutnią Gagarina (ros. Гагаринский старт; wym. "Gagarińskij start"), ponieważ wystartował z niego Jurij Gagarin na pokładzie statku Wostok 1.
Wyrzutnia powstała w roku 1956 w celu testowania i wystrzału pocisków R-7. Start satelity Sputnik 1 z 1957 również odbył się na tej wyrzutni. Oprócz wystrzeliwania statków Wostok, Woschod, Sojuz i Progress wyrzutnia była wykorzystywana w celu wynoszenia w przestrzeń kosmiczną sond programów Łuna, Mars, Wenera i satelitów serii Kosmos.
W 1983 roku wyrzutnia została doszczętnie zniszczona przez eksplozję rakiety Sojuz U, która miała wynieść na orbitę statek Sojuz T-10-1. Kosmonauci znajdujący się w statku zostali uratowani przez system ratunkowy. Wyrzutnię reaktywowano podczas startu pojazdu Sojuz T-13 w 1985 r. Przez 2 lata remontu wyrzutni wszystkie rakiety Sojuz (nawet przeznaczone dla lotów załogowych) startowały z Kompleksu nr 31, przeznaczonego głównie dla lotów bezzałogowych.
