Jurij Gagarin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Jurij Aleksiejewicz Gagarin

Юрий Алексеевич Гагарин

{{{nazwa}}}
Data i miejsce urodzenia Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich 9 marca 1934, Kłuszyn
Data i miejsce śmierci Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich 27 marca 1968, okolice Kirżacza
Narodowość rosyjska
Status w stanie spoczynku
Funkcja pilot kosmonauta
Czas spędzony w kosmosie 1 godzina 48 minut
Misje Wostok 1
Emblematy załóg Wostok 1
Stopień pułkownik Radzieckich Sił Powietrznych
Inny zawód pilot
Odznaczenia
Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego
Order Lenina (ZSRR) Order Karola Marksa (NRD) Krzyż Grunwaldu I klasy (Polska) Order Gwiazdy Afryki (Liberia) Order Klementa Gottwalda (Czechosłowacja)
Medal 40-lecia Sił Zbrojnych ZSRR Medal 20-lecia Zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945 (ZSRR) Medal 50-lecia Sił Zbrojnych ZSRR Medal "Za rozwój Wysp Dziewiczych" (ZSRR) Order Georga Dymitrowa (Bułgaria)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Jurij Gagarin w Wikicytatach

Jurij Aleksiejewicz Gagarin, ros. Юрий Алексеевич Гагарин (wym. ˈjurʲɪj ɐlʲɪˈksʲeɪvʲɪtɕ gɐˈgarʲɪn) (ur. 9 marca 1934 w Kłuszynie, zginął 27 marca 1968 w okolicach Kirżacza) – radziecki kosmonauta, pierwszy człowiek w kosmosie, Bohater Związku Radzieckiego.

Spis treści

[edytuj] Okres młodości i szkolenie

Urodził się we wsi Kłuszyn koło miasta Gżatsk (przemianowanego w 1968 na Gagarin), w obwodzie smoleńskim. Jego ojciec był stolarzem, matka pracowała fizycznie jako dojarka w kołchozie. Na początku lat 50. XX wieku Gagarin uczył się w szkole technicznej w Lubiercach. Tam wstąpił do aeroklubu i zaczął uczyć się pilotażu.

Pierwszy samodzielny lot odbył w 1955. W 1957 ukończył szkołę lotniczą w Orenburgu, w 1958 Akademię Techniczną Lotnictwa im. N.J. Żukowskiego w Moskwie. Pod koniec lat 50. XX w. był pilotem MiG-ów w 769 pułku lotnictwa myśliwskiego w Luostari w obwodzie murmańskim[1].

W styczniu 1960 został jednym z 20 pilotów, którzy rozpoczęli przygotowania do lotów w kosmos. Treningi odbywały się w tajemnicy, a grupa kandydatów do pierwszego lotu w kosmos została potem zmniejszona do sześciu. 10 kwietnia 1961 Komisja Państwowa zdecydowała, że to właśnie on będzie pierwszym człowiekiem, który poleci w przestrzeń międzyplanetarną[2].

Pod koniec lat 60. władze ZSRR planowały, aby Jurij Gagarin był także pierwszym człowiekiem, który wyląduje na Księżycu.

[edytuj] Lot w kosmos

Został 1 człowiekiem w kosmosie i 1 sowieckim kosmonautą. Brał udział w jednej misji kosmicznej:

12 kwietnia 1961 odbył w statku kosmicznym Wostok lot po orbicie satelitarnej Ziemi, dokonując jednokrotnego jej okrążenia w ciągu 1 godziny 48 minut.

Związane z lotem momenty, które przeszły do historii według czasu GMT:

  • 06:07 – start statku Wostok 1.
  • 07:00 – wiadomość o locie Gagarina podało Radio Moskwa. Był to punkt zwrotny dla całego programu kosmicznego ZSRR. Od tego momentu utajnione informacje o przygotowaniach do lotu i o samym locie były stopniowo ujawniane.
Jurij Gagarin obserwujący paradę lotniczą w bazie lotniczej koło Kairu w 1962
  • 07:55 – lądowanie Gagarina. Szczęśliwe zakończenie lotu, największy sukces programu kosmicznego ZSRR i ogromny sukces ZSRR na arenie międzynarodowej. Pierwszym kosmonautą został obywatel ZSRR.

Był to pierwszy w dziejach ludzkości lot człowieka w przestrzeni kosmicznej. Ciekawostką jest jednak to, jak należy ten lot sklasyfikować od strony formalnej, gdyż Gagarin nie doleciał swoim statkiem kosmicznym do Ziemi, lecz katapultował się z niego, zresztą zgodnie z planem i osiągnął powierzchnię Ziemi na spadochronie. Fakt ten był początkowo zatajany przez ZSRR[3] co najmniej do czasu uzyskania potwierdzenia przez FAI rekordu wysokości lotu, rekordu czasu lotu i rekordu wielkości masy wyniesionej na orbitę. Niezależnie jednak od sposobu lądowania FAI uznała lot Gagarina[4].

Hasłem wywoławczym podczas podróży kosmicznej był „Kedr” (ros. Кедр – cedr). W czasie lotu Gagarin gwizdał melodię pieśni Ojczyzna słyszy, Ojczyzna wie (ros.: Родина слышит, Родина знает)[5][6]. Pierwsze wersy pieśni brzmią następująco: Ojczyzna słyszy, Ojczyzna wie | Gdzie jej syn leci w niebo. Ta patriotyczna pieśń została skomponowana przez Dymitra Szostakowicza w roku 1951 (opus 86), słowa napisał Jewgenij Dolmatowski.

[edytuj] Wykaz lotów

Loty kosmiczne, w których uczestniczył Jurij A. Gagarin
Numer
Data startu
Statek kosmiczny
Data lądowania
Statek kosmiczny
Funkcja
Czas trwania
1
12 kwietnia 1961
Wostok 1
12 kwietnia 1961
Wostok 1
pilot kosmonauta
1 godzina, 48 minut
Łączy czas spędzony w kosmosie – 1 godzina, 48 minut

[edytuj] Odznaczenia i kult pierwszego kosmonauty

Był wielokrotnie odznaczany i nagradzany. Otrzymał m.in.:

  1. Order Lenina i tytuł Bohatera Związku Radzieckiego
  2. Order Karola Marksa
  3. Order Krzyża Grunwaldu I klasy
  4. Order Gwiazdy Afryki
  5. Order Klementa Gottwalda
  6. Medal 40-lecia Sił Zbrojnych ZSRR
  7. Medal 20-lecia Zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945
  8. Medal 50-lecia Sił Zbrojnych ZSRR
  9. Medal "Za rozwój Wysp Dziewiczych"
  10. Order Georgi Dymitrowa

Imię Jurija Gagarina nosi miasto Gagarin (dawniej Gżatsk, ros. Гжатск), krater Gagarin na Księżycu, planetoida 1772 Gagarin, złoty medal FAI, plac w Moskwie, gdzie znajduje się 40-metrowy monument kosmonauty. Istnieje też puchar im. Gagarina, główne trofeum nowo utworzonej hokejowej ligi (Plik:Gagarin był zapalonym kibicem hokeja). W wielu miastach można spotkać ulice, place, aleje, parki, kluby, szkoły noszące imię Gagarina. W latach 60. XX wieku w ZSRR panowała moda na nadawanie dzieciom imienia Jurij[7][8][9]. Na cześć Gagarina nazwano statek naukowo-badawczy Kosmonauta Jurij Gagarin. Grupa muzyczna Underwood stworzyła piosenkę "Gagarin, ja pana kochałam!'", natomiast Jean-Michel Jarre zamieścił na płycie Metamorphoses utwór "Hey Gagarin".

W ZSRR wybito dwie pamiątkowe monety z okazji 20. i 30. rocznicy lotu Gagarina: 1 rubel (1981, miedź-nikiel) oraz trzyrublową (1991, srebro). W roku 2001 dla upamiętnienia pierwszego lotu człowieka w kosmos wyemitowano w Rosji serię czterech monet z podobizną Gagarina: dwurublową (miedź-nikiel) i trzyrublową (srebro), 10-rublową (miedź-nikiel) oraz 100-rublową (srebro).

[edytuj] Śmierć

27 marca 1968 Gagarin i jego instruktor lotniczy Władimir Sieriogin zginęli w katastrofie samolotu treningowego MiG-15 UTI 21 km od miasta Kirżacz.

Przyczyny katastrofy przez długi czas nie zostały jednoznacznie wyjaśnione. Wszystkie znalezione szczątki samolotu zostały zaspawane w beczkach i przeznaczone do przechowania „na czas nieograniczony”. Według pułkownika Eduarda Szerszera, jednego z członków komisji powołanej do wyjaśnienia „Sprawy Gagarina”, do przyczyn katastrofy, które uznawano za pewne, należały[10]:

Jurij Gagarin podczas przemowy na stadionie w Kairze. Koło niego siedzą Gamal Abdel Naser oraz Anwar Sadat, 1962
  • zamocowanie dodatkowych zbiorników z paliwem
  • samolot nr 18 otrzymał zgodę na lot bez uprzedniego uzyskania od samolotu zwiadowczego meldunku o warunkach meteorologicznych w rejonie ćwiczeń; ani instruktor, ani pilot nie zostali więc powiadomieni
  • na czkałowskim lotnisku nie działał radar, wieża kontrolna nie miała więc możliwości sprawdzenia, na jakiej wysokości faktycznie znajduje się startujący i wykonujący zadanie samolot; świadomy był tego również siadający za sterami Sieriogin
  • organizując loty, całkowicie zaniedbano prowadzenie dokumentacji wcześniejszych awarii i napraw sprzętu
  • wziąwszy pod uwagę powyższe, wieża kontrolna nie powinna była zezwolić na start MiG-owi nr 18 – jeszcze przed startem zostały złamane niemal wszystkie przepisy związane z bezpieczeństwem lotu
  • Gagarin siadł za sterami, chociaż był źle przygotowany do lotu[potrzebne źródło]

W kilku książkach pojawia się opinia, że w samolocie zatrzymał się silnik[11], według innych źródeł – w kabinie pilota otwarty był nawiew powietrza, który spowodował dehermetyzację kabiny[12]. Hipotez jest wiele. Prawdziwe przyczyny mogą być wyjaśnione, jeśli dochodzenie w sprawie katastrofy zostanie wznowione[10][13].

8 kwietnia 2011 roku Rosyjska Agencja Kosmiczna ogłosiła, że za katastrofę najprawdopodobniej był odpowiedzialny sam Gagarin. Na podstawie odtajnionych dokumentów komisji badającej wypadek, poinformowano, że wypadek spowodował manewr wykonany przez pilota[14].

Jurij Gagarin został uroczyście pochowany na Cmentarzu przy Murze Kremlowskim.

Przypisy

  1. http://www.warheroes.ru/hero/hero.asp?Hero_id=409 Biogram Jurija Gagarina na stronie >Bohaterowie kraju<” (ros.)
  2. http://epizodsspace.testpilot.ru/bibl/kamanin/kniga1/04-61.html Dzienniki gen. Kamanina T. 1 (ros.)
  3. Pierwszy Człowiek w Kosmosie Jan Gadomski Nasza Księgarnia 1961 strona 17. Rozdział: Lądowanie, cytat: Bliższych szczegółów jego (lądowania – przypis) przebiegu nie znamy. (pol.)
  4. http://records.fai.org/pilot.asp?from=astronautics&id=4791 Rekordy Gagarina zarejestrowane przez FAI (ang.)
  5. Szablon:Ru icon Юрий Гагарин: Дорога в космос. W: Pravda via TestPilot.ru [on-line]. 2004-12-03. [dostęp 2008-03-30].
  6. Motherland Hears (download). W: SovMusic.ru [on-line]. [dostęp 2008-03-30].
  7. Статьи о здоровье. Мода на имена. Имя творчество
  8. Лсгеимши Напюгнбюрекэмши Онпрюк
  9. Что в имени твоем? - Номад, Казахстан
  10. 10,0 10,1 http://wiadomosci.onet.pl/1377292,1292,2,kioskart.html?drukuj=1 Artykuł Trzynaście przyczyn śmierci Gagarina (pol.)
  11. Ett folk på marsch: 1960-1977, film Pera-Erika Lindorma, Bonnier, Stockholm 1978 ISBN 91-0-041950-8 s. 126
  12. Andrew Osborn: Yuri Gagarin death mystery solved after 40 years (ang.). telegraph.co.uk, 2010-01-08. [dostęp 2010-01-08].
  13. http://nvo.ng.ru/history/2006-11-10/5_gagarin.html Artykuł Trzynaście przyczyn śmierci Gagarina oryginalny w języku rosyjskim.(ros.)
  14. Rosja wyjaśniła tragiczną śmierć Jurija Gagarina (pol.). onet.pl, 2011-04-08. [dostęp 2011-04-08].

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Linki zewnętrzne

Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia
W innych językach