Jurij Gagarin
|
|
Niektóre informacje zawarte w artykule wymagają weryfikacji. Zajrzyj na stronę dyskusji, by dowiedzieć się, jakie informacje budzą wątpliwości. |
| Ten artykuł należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: zweryfikować treść i dodać źródła. Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
| Jurij Gagarin Юрий Алексеевич Гагарин |
|
![]() |
|
| Data i miejsce urodzenia | 9 marca 1934 Kłuszyn |
| Data i miejsce śmierci | 27 marca 1968 okolice Kirżacza |
| Narodowość | rosyjska |
| Funkcja | pilot kosmonauta |
| Czas spędzony w kosmosie | 1 godzina 48 minut |
| Misje | Wostok 1 |
| Emblematy załóg | |
| Stopień | |
| Inny zawód | pilot |
| Odznaczenia | |
Jurij Aleksiejewicz Gagarin, ros. Юрий Алексеевич Гагарин (wym. ˈjurʲɪj ɐlʲɪˈksʲeɪvʲɪtɕ gɐˈgarʲɪn) (ur. 9 marca 1934 w Kłuszynie, zginął 27 marca 1968 w okolicach Kirżacza) – radziecki kosmonauta, pierwszy człowiek w kosmosie[1], Bohater Związku Radzieckiego, Lotnik Kosmonauta ZSRR.
Spis treści |
Okres młodości i szkolenie[edytuj]
Urodził się we wsi Kłuszyn koło miasta Gżacka (przemianowanego w 1968 na Gagarin), w obwodzie smoleńskim. Jego ojciec (Aleksiej Iwanowicz) był stolarzem, matka (Anna Timofijewna Gagarin – 1903-12.06.1984) pracowała fizycznie jako dojarka w kołchozie. W 1949, po ukończeniu 15 lat, rzucił szkołę średnią (po ukończeniu sześciu klas, „żeby nauczyć się jakiegoś fachu”) w Gżacku. W 1949 został przyjęty do szkoły zawodowej przy zakładach metalowych (fabryka maszyn rolniczych) w Lubiercach. Tam szkolił się na odlewnika. Wiosną 1951 rozpoczął naukę w Szkole Technicznej w Saratowie nad Wołgą. W 1954 wstąpił do aeroklubu i rozpoczął naukę pilotażu. W lipcu 1954 wykonał pierwszy samodzielny lot na Jaku-18. 24 sierpnia 1955 roku ukończył kurs w saratowskim aeroklubie. W tym samym roku Jurij, w wieku 21 lat, skończył szkołę z najwyższą oceną i rozpoczął naukę w Wojskowej Szkole Lotniczej w Orenburgu nad rzeką Ural. Tam poznał Walentinę Goriaczewą, młodszą od niego o rok, z którą zawarł związek małżeński 27 października 1957 roku. 10 kwietnia 1959 roku urodziła się ich pierwsza córka Lena, a 7 marca 1961 r. druga córka Gala. 8 stycznia 1956 złożył przysięgę, w lutym awansował na sierżanta. 26 marca 1957 wykonał pierwszy samodzielny lot odrzutowcem MiG-15. 6 listopada ukończył szkołę i awansował na stopień porucznika. W czasie lotu został awansowany do stopnia majora. Kolejne awanse: 12 lipca 1962 r. stopień podpułkownika, a 6 listopada 1963 pułkownika. Po locie w kosmos Nikita Chruszczow odznaczył go Orderem Lenina.
Pod koniec lat 50. XX w. był pilotem MiG-ów w 769 pułku lotnictwa myśliwskiego w Luostari w obwodzie murmańskim[2]. W dniach 20-22 lipca 1961 r. Gagarin przebywał w Polsce (Warszawa, Katowice, Zielona Góra) na zaproszenie rządu PRL i PZPR. 21 grudnia 1963 roku pułkownik Gagarin został mianowany zastępcą dyrektora ośrodka szkolenia kosmonautów, podlegającemu bezpośrednio Nikołajowi Kamaninowi. Od 1 września 1961 do 2 marca 1968 był studentem Akademii Technicznej Lotnictwa im. N.J. Żukowskiego w Moskwie. 17 lutego 1968 obronił dyplom[3]. Jako temat rozprawy wybrał problem budowy samolotu kosmicznego ze skrzydłami, nadającego się do wielokrotnego użycia.
W styczniu 1960 został jednym z 20 pilotów, którzy rozpoczęli przygotowania do lotów w kosmos. Treningi odbywały się w tajemnicy, a grupa kandydatów do pierwszego lotu w kosmos została potem zmniejszona do sześciu. 10 kwietnia 1961 Komisja Państwowa zdecydowała, że to właśnie on będzie pierwszym człowiekiem, który poleci na orbitę okołoziemską[4].
Pod koniec lat 60. władze ZSRR planowały, aby Jurij Gagarin był także pierwszym człowiekiem, który wyląduje na Księżycu. Po śmierci Komarowa (24 kwietnia 1967), Gagarin został wykluczony z wszystkich lotów kosmicznych.
Był krótkofalowcem, znak UA1LO.
Lot w kosmos[edytuj]
Został pierwszym człowiekiem w kosmosie i pierwszym sowieckim kosmonautą. Brał udział w jednej misji kosmicznej:
12 kwietnia 1961 odbył w statku kosmicznym Wostok lot po orbicie satelitarnej Ziemi, dokonując jednokrotnego (niepełnego) jej okrążenia w ciągu 1 godziny 48 minut.
Związane z lotem momenty, które przeszły do historii według czasu GMT:
- 06:07 – start statku Wostok 1.
- 07:00 – wiadomość o locie Gagarina podało Radio Moskwa. Był to punkt zwrotny dla całego programu kosmicznego ZSRR. Od tego momentu utajnione informacje o przygotowaniach do lotu i o samym locie były stopniowo ujawniane.
- 07:55 – lądowanie Gagarina. Szczęśliwe zakończenie lotu, największy sukces programu kosmicznego ZSRR i ogromny sukces na arenie międzynarodowej. Pierwszym kosmonautą został obywatel ZSRR.
Był to pierwszy w dziejach ludzkości lot człowieka w przestrzeni kosmicznej. Ciekawostką jest jednak to, jak należy ten lot sklasyfikować od strony formalnej, gdyż Gagarin nie doleciał swoim statkiem kosmicznym do Ziemi, lecz katapultował się z niego, zresztą zgodnie z planem i osiągnął powierzchnię Ziemi na spadochronie. Fakt ten był początkowo zatajany przez ZSRR[5] co najmniej do czasu uzyskania potwierdzenia przez FAI rekordu wysokości lotu, rekordu czasu lotu i rekordu wielkości masy wyniesionej na orbitę. Niezależnie jednak od sposobu lądowania FAI uznała lot Gagarina[6].
Hasłem wywoławczym podczas podróży kosmicznej był „Cedr” (ros. Кедр – cedr). W czasie lotu Gagarin śpiewał pieśń Ojczyzna słyszy, Ojczyzna wie (ros.: Родина слышит, Родина знает)[7][8]. Pierwsze wersy pieśni brzmią następująco: Ojczyzna słyszy, Ojczyzna wie | Gdzie jej syn leci w niebo... Ta patriotyczna pieśń została skomponowana przez Dymitra Szostakowicza w roku 1951 (opus 86), słowa napisał Jewgenij Dolmatowski.
Wykaz lotów[edytuj]
| Loty kosmiczne, w których uczestniczył Jurij A. Gagarin | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
|
|
|
|
|
|
|
|
| 1 |
|
|
|
|
|
|
| Łączny czas spędzony w kosmosie – 1 godzina, 48 minut | ||||||
Odznaczenia[edytuj]
Był wielokrotnie odznaczany i nagradzany. Otrzymał m.in.:
- Order Lenina i tytuł Bohatera Związku Radzieckiego (nr 11175)
- Medal 20-lecia Zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945
- Medal za Zagospodarowywanie Dziewiczych Ziem
- Medal 40-lecia Sił Zbrojnych ZSRR
- Medal 50-lecia Sił Zbrojnych ZSRR
- Medal za Wybitną Służbę III klasy
- Krzyż Wielki Orderu Zasługi dla Lotnictwa (Brazylia)
- Order Georgi Dymitrowa
- Order Klementa Gottwalda
- Wielka Wstęga Orderu Nilu
- Order Gwiazdy II klasy (Indonezja)
- Order Gwiazdy Afryki (Liberia)
- Order Karola Marksa
- Order Krzyża Grunwaldu I klasy
- Order Flagi Węgierskiej Republiki Ludowej z Diamentami I klasy
Śmierć[edytuj]
27 marca 1968 Gagarin i jego instruktor lotniczy Władimir Sieriogin zginęli w katastrofie samolotu treningowego MiG-15 UTI 21 km od miasta Kirżacz.
Przyczyny katastrofy przez długi czas nie zostały jednoznacznie wyjaśnione. Wszystkie znalezione szczątki samolotu zostały zaspawane w beczkach i przeznaczone do przechowania „na czas nieograniczony”. Według pułkownika Eduarda Szerszera, jednego z członków komisji powołanej do wyjaśnienia „Sprawy Gagarina”, do przyczyn katastrofy, które uznawano za pewne, należały[9][10]:
- zamocowanie dodatkowych zbiorników z paliwem
- samolot nr 18 otrzymał zgodę na lot bez uprzedniego uzyskania od samolotu zwiadowczego meldunku o warunkach meteorologicznych w rejonie ćwiczeń; ani instruktor, ani pilot nie zostali więc powiadomieni
- na czkałowskim lotnisku nie działał radar, wieża kontrolna nie miała więc możliwości sprawdzenia, na jakiej wysokości faktycznie znajduje się startujący i wykonujący zadanie samolot; świadomy był tego również siadający za sterami Sieriogin
- organizując loty, całkowicie zaniedbano prowadzenie dokumentacji wcześniejszych awarii i napraw sprzętu
- wziąwszy pod uwagę powyższe, wieża kontrolna nie powinna była zezwolić na start MiG-owi nr 18 – jeszcze przed startem zostały złamane niemal wszystkie przepisy związane z bezpieczeństwem lotu
- Gagarin siadł za sterami, chociaż był źle przygotowany do lotu[potrzebne źródło]
W kilku książkach pojawia się opinia, że w samolocie zatrzymał się silnik[11], według innych źródeł – w kabinie pilota otwarty był nawiew powietrza, który spowodował dehermetyzację kabiny[12]. Hipotez jest wiele. Prawdziwe przyczyny mogą być wyjaśnione, jeśli dochodzenie w sprawie katastrofy zostanie wznowione[9][13].
8 kwietnia 2011 roku Rosyjska Agencja Kosmiczna ogłosiła, że za katastrofę najprawdopodobniej był odpowiedzialny sam Gagarin. Na podstawie odtajnionych dokumentów komisji badającej wypadek poinformowano, że wypadek spowodował manewr wykonany przez pilota[14].
Jurij Gagarin został uroczyście pochowany na Cmentarzu przy Murze Kremlowskim.
Upamiętnienia[edytuj]
- Imię Jurija Gagarina nosi miasto Gagarin (dawniej Gżatsk, ros. Гжатск), krater Gagarin na Księżycu, planetoida (1772) Gagarin, złoty medal FAI, plac w Moskwie, gdzie znajduje się 40-metrowy monument kosmonauty. Na cześć Gagarina nazwano statek naukowo-badawczy Kosmonauta Jurij Gagarin.
- Powstała w 2009 rosyjska liga w hokeju na lodzie, Kontinientalnaja Chokkiejnaja Liga stworzyła Puchar Gagarina – trofeum przyznawane za wygranie rozgrywek, a w praktyce za zdobycie Mistrzostwa Rosji. Mianowanie Gagarina patronem pucharu odnosi się do faktu, iż był zapalonym kibicem hokeja.
- W wielu miastach można spotkać ulice, place, aleje, parki, kluby, szkoły noszące imię Gagarina. W latach 60. XX wieku w ZSRR panowała moda na nadawanie dzieciom imienia Jurij[15][16][17].
- W ZSRR wybito dwie pamiątkowe monety z okazji 20. i 30. rocznicy lotu Gagarina: 1 rubel (1981, miedź-nikiel) oraz trzyrublową (1991, srebro). W roku 2001 dla upamiętnienia pierwszego lotu człowieka w kosmos wyemitowano w Rosji serię czterech monet z podobizną Gagarina: dwurublową (miedź-nikiel) i trzyrublową (srebro), 10-rublową (miedź-nikiel) oraz 100-rublową (srebro).
- Grupa muzyczna Underwood stworzyła piosenkę Gagarin, ja pana kochałam!, natomiast Jean-Michel Jarre zamieścił na płycie Metamorphoses utwór Hey Gagarin.
Zobacz też[edytuj]
- lista pierwszych astronautów według obywatelstwa
- załogowe loty kosmiczne 1961-1970
- Noc Jurija
- Władimir Iljuszyn – teoria spiskowa
Przypisy
- ↑ Według niektórych źródeł miał trzech poprzedników w latach 1957-1959, którzy zginęli podczas lotu. Czy Gagarin był pierwszym człowiekiem w kosmosie?
- ↑ Biogram Jurija Gagarina na stronie Bohaterowie kraju (ros.).
- ↑ Юрий Алексеевич Гагарин (ros.). 2007-07-11. [dostęp 2012-04-01].
- ↑ Dzienniki gen. Kamanina T. 1 (ros.).
- ↑ Pierwszy Człowiek w Kosmosie Jan Gadomski Nasza Księgarnia 1961 strona 17. Rozdział: Lądowanie, cytat: Bliższych szczegółów jego (lądowania – przypis) przebiegu nie znamy. (pol.).
- ↑ Rekordy Gagarina zarejestrowane przez FAI (ang.).
- ↑ Юрий Гагарин: Дорога в космос. W: Pravda via TestPilot.ru [on-line]. 2004-12-03. [dostęp 2008-03-30].
- ↑ Motherland Hears (download). W: SovMusic.ru [on-line]. [dostęp 2008-03-30].
- ↑ 9,0 9,1 Płk Eduard Szerszer (wywiad): Trzynaście przyczyn śmierci Gagarina (pol.). Niezawisimaja Gazieta, 2006-12-08. [dostęp 2013-04-08].
- ↑ Mateusz Zimmerman: Dlaczego zginął Gagarin (pol.). Onet, 2013-04-05. [dostęp 2013-04-08].
- ↑ Ett folk på marsch: 1960-1977, film Pera-Erika Lindorma, Bonnier, Stockholm 1978 s. 126, ISBN 91-0-041950-8.
- ↑ Andrew Osborn: Yuri Gagarin death mystery solved after 40 years (ang.). telegraph.co.uk, 2010-01-08. [dostęp 2010-01-08].
- ↑ Artykuł Trzynaście przyczyn śmierci Gagarina (ros.).
- ↑ Rosja wyjaśniła tragiczną śmierć Jurija Gagarina (pol.). onet.pl, 2011-04-08. [dostęp 2011-04-08].
- ↑ Статьи о здоровье. Мода на имена. Имя творчество.
- ↑ Лсгеимши Напюгнбюрекэмши Онпрюк.
- ↑ Что в имени твоем? – Номад, Казахстан.
Linki zewnętrzne[edytuj]
- Gagarin w Zielonej Górze. Artykuł i film o wizycie Gagarina w Zielonej Górze gazeta.pl
- Nagranie Radia Moskwa z dnia 12 kwietnia 1961
- He strongly denied
- Valentina Gagarin
- Wspomnienie o tragicznie zmarłym Juriju Gagarinie
- Radzieccy kosmonauci
- Rosyjscy kosmonauci
- Bohaterowie Związku Radzieckiego
- Odznaczeni Orderem Lenina
- Odznaczeni Orderem Georgi Dymitrowa
- Odznaczeni Orderem Karola Marksa
- Odznaczeni Orderem Klementa Gottwalda
- Odznaczeni Orderem Krzyża Grunwaldu I klasy
- Odznaczeni Orderem Nilu
- Radzieckie ofiary katastrof lotniczych
- Urodzeni w 1934
- Zmarli w 1968
