Konstandinos Stefanopulos

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Konstandinos Stefanopulos
Kostis stephanopoulos.jpg
Data urodzenia 15 sierpnia 1926
Prezydent Republiki Greckiej
Okres urzędowania od 10 marca 1995
do 12 marca 2005
Poprzednik Konstandinos Karamanlis
Następca Karolos Papulias
Signature of Konstantinos Stephanopoulos.png
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Zbawiciela (Grecja) Krzyż Wielki Orderu Jerzego I (Grecja) Krzyż Wielki Orderu Honoru (Grecja) Krzyż Wielki Orderu Feniksa (Grecja) Krzyż Wielki Orderu Dobroczynności (Grecja) Order Orła Białego Wielki Krzyż Orderu Witolda Wielkiego (Litwa) Wielki Order Króla Tomisława (Chorwacja) Łańcuch Orderu Karola III (Hiszpania) Wielki Krzyż Orderu Wielkiego Księcia Giedymina (Litwa) Wielki Łańcuch Orderu Infanta Henryka (Portugalia) Order Królewski Serafinów (Szwecja) Komandor Krzyża Wielkiego Orderu Trzech Gwiazd (Łotwa) Łańcuch Orderu Gwiazdy Rumunii Odznaka za Zasługi dla Republiki Austrii - Wielka Gwiazda Order Podwójnego Białego Krzyża I Klasy (Słowacja) Krzyż Wielki Orderu Sokoła Islandzkiego (Islandia) Order Zasługi Republiki Włoskiej I Klasy z Wielkim Łańcuchem (1951-2001) Krzyż Wielki Królewskiego Norweskiego Orderu Świętego Olafa

Konstandinos (Kostis) Stefanopulos (gr. Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος; ur. 15 sierpnia 1926) – prawnik, prezydent Grecji w latach 1995-2005.

Konstandinos Stefanopulos jest absolwentem prawa. Po studiach pracował jako adwokat w Patras. Równocześnie rozpoczął działalność polityczną, jako członek Narodowej Unii Radykalnej. Po raz pierwszy został wybrany do parlamentu w 1964, z prowincji Achaja. W latach 1967-1974 przebywał na emigracji w Paryżu. W 1974 wszedł w skład (prowizorycznego) Rządu Jedności Narodowej Konstandinosa Karamanlisa, jako podsekretarz stanu w Ministerstwie Handlu. Wybrany do Parlamentu, z ramienia Nowej Demokracji w wyborach 1974, 1977, 1981 i 1985. Od 1981 do 1985 pełnił funkcję sekretarza i rzecznika klubu poselskiego. Od listopada 1974 do września 1976 był ministrem spraw wewnętrznych. Od września 1976 do listopada 1977 był ministrem spraw socjalnych oraz szefem gabinetu premiera (1977-1981).

W 1985 r. bez powodzenia starał się o przywództwo Nowej Demokracji, następnie, 6 września 1985, założył partię Demokratyczna Odnowa (Δημοκρατική Ανανέωση – ΔΗ.ΑΝΑ.). W roku 1989 wybrany został radnym w okręgu Ateny'A, pozostając przywódcą partii do czerwca 1994, gdy to partia zawiesiła działalność, po porażce w wyborach do Parlamentu Europejskiego.

W nadchodzących wyborach prezydenckich jego kandydaturę wysunęło inne małe ugrupowanie polityczne – Demokratyczna Wiosna. Uzyskując poparcie także PASOK, 8 marca 1995 został wybrany na prezydenta Grecji. 10 marca 1995 objął urząd, zastępując na tym stanowisku Konstandinosa Karamanlisa. W lutym 2000 ponownie wybrany. Termin jego kadencji upłynął w 2005; zgodnie z greckim prawem nie mógł się ubiegać o prezydenturę po raz trzeci. W marcu 2005 zastąpił go Karolos Papulias.

Jako Prezydent Republiki, Konstandinos Stefanopulos zjednał sobie duży autorytet u polityków wszystkich opcji i zdecydowaną popularność i szacunek w społeczeństwie.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Jako Prezydent z urzędu (ex officio) był wielkim mistrzem orderów: Zbawiciela, Jerzego I, Honoru, Feniksa i Dobroczynności[1].

W 1996 prezydent Aleksander Kwaśniewski odznaczył go Orderem Orła Białego[2], a w 1999 otrzymał słoweński Złoty Order Wolności z rąk Milana Kučana[3]. Odznaczony również litewskimi: Krzyżem Wielkim Orderu Witolda Wielkiego w 1997 i Krzyżem Wielkim Orderu Wielkiego Księcia Giedymina w 1999[4], chorwackim Wielkim Orderem Króla Tomisława w 1998[5], hiszpańskim Łańcuchem Orderu Karola III w 1998[6], portugalskim Łańcuchem Orderu Infanta Henryka w 1999[7], szwedzkim Orderem Serafinów w 1999[8], łotewskim Orderem Trzech Gwiazd I klasy w 1999[9], rumuńskim Łańcuchem Orderu Gwiazdy w 1999[10], austriacką Wielką Gwiazdą Odznaki Honorowej za Zasługi dla Republiki w 1999[11], słowackim Orderem Podwójnego Białego Krzyża I klasy w 2000[12], islandzkim Krzyżem Wielkim Orderu Sokoła w 2001[13], włoską Wielką Wstęgą Orderu Zasługi Republiki Włoskiej w 2001[14], norweskim Krzyżem Wielkim Orderu Świętego Olafa w 2004[15]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy