Kopalnia Soli Kłodawa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kopalnia Soli "Kłodawa" S.A.
Kopalnia Soli "Kłodawa" S.A.
Forma prawna spółka akcyjna
Data założenia 1949
Lokalizacja 62-650 Kłodawa
Siedziba Aleja 1000-lecia 2
Numer KRS 0000219532
Prezes Andrzej Radomski
Branża górnictwo
Produkty sól kamienna
Kapitał zakładowy 30.000.000,00 PLN
brak współrzędnych
Strona internetowa
Kopalnia soli w Kłodawie
Obiekt zabytkowy nr rej. 481 z 5 kwietnia 2007
Szyb "Chrobry"
Szyb "Chrobry"
Państwo  Polska
Miejscowość Kłodawa
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kopalnia soli w Kłodawie
Kopalnia soli w Kłodawie
Ziemia 52°14′16,79″N 18°55′15,59″E/52,237997 18,920997Na mapach: 52°14′16,79″N 18°55′15,59″E/52,237997 18,920997
Kopalnia soli Kłodawa
Jedna z komór w kopalni, na trasie turystycznej

Kopalnia Soli Kłodawa S.A. (KSK) – polska spółka akcyjna Skarbu Państwa, największa czynna kopalnia soli kamiennej w kraju, znajdująca się w Kłodawie, w powiecie kolskim, województwie wielkopolskim. Obecnie trwają prace nad utworzeniem w kopalni uzdrowiska.

Informacje ogólne[edytuj | edytuj kod]

Badania grawimetryczne, przeprowadzone w latach 1937-1939 przez profesora Edwarda Janczewskiego, przyniosły odkrycie wielkiej struktury solnej, ciągnącej się od Izbicy Kujawskiej po wieś Solca Wielka (powiat zgierski). Jej długość wynosi 63 km, szerokość zaś dochodzi do 4 km. Wiercenia wykonane w czasie okupacji niemieckiej i w latach 1945-1950 udokumentowały istnienie w ramach tej struktury kłodawskiego wysadu solnego, największego na Niżu Polskim – o długości 26 km i maksymalnej szerokości 2 km. Mniejszy wysad – o długości 5 km i szerokości 1 km – stwierdzono w okolicach Izbicy Kujawskiej.

W kopalni stosuje się wyłącznie komorowy system eksploatacji, z pozostawieniem półek i filarów międzykomorowych. Początkowo wydobycie prowadzono na poziomach 450 i 600 m, obecnie prace górnicze prowadzi się na głębokości 750 m. Zasoby na tym poziomie zapewniają pracę kopalni na następne dziesiątki lat.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Decyzja o budowie kopalni zapadła jesienią 1949 r. W latach 1950-1954 zgłębiono szyby Michał i Barbara, po czym ruszyły prace poszukiwawcze. Eksploatację soli rozpoczęto w 1956 r. Jako siła pociągowa pracowało wówczas pod ziemią 40 koni. Zwierzęta pracowały pod ziemią 10 lat. Dopiero w 1966 r. uruchomiono w kopalni trakcję elektryczną. Równocześnie na powierzchni trwała rozbudowa zakładów przetwórczych soli. Niecałe 4 km na północny zachód od kopalni wydrążono wentylacyjny szyb Chrobry. W 2007 r. w kopalni pobito rekord Guinessa w kategorii – najniżej odbywający się koncert muzyczny na świecie. Impreza odbyła się 600 metrów pod ziemią.

7 września 2012 kopalnia ucierpiała z powodu pożaru.

Sól[edytuj | edytuj kod]

Sól cechsztyńska zalega w rejonie Kłodawy na głębokości ok. 6000 m. Z tej głębokości masy solne zostały wypiętrzone ku powierzchni tak, że przykrywający ją młodszy nakład ma miejscami grubość zaledwie ok. 100 metrów. Złoże kłodawskie ma zróżnicowaną strukturę: oprócz tzw. starszej soli kamiennej białej o zawartości ok. 97,5% NaCl, znajdują się w nim pokłady starszej soli szarej (tzw. soli drogowej) o zawartości ok. 94% NaCl, młodszej soli magnezowo-potasowej o zawartości ok. 8% K2O oraz najmłodszej soli różowej o zawartości ok. 97,5% NaCl.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Kopalnia jest udostępniana także zwiedzającym. Czynna jest tu najgłębsza na świecie podziemna trasa turystyczna na poziomie 600 metrów pod ziemią[1]. Na poziomie 600 m, niedaleko podszybia, w solnej grocie znajduje się kaplica wykonana z soli rzeźbą Świętej Kingi – patronki górników solnych. Na ścianie kaplicy, na pamiątkowej tablicy, wyryto nazwiska 20 górników, którzy stracili życie pod ziemią. Najstarsza część kopalni w 2007 r. została wpisana do rejestru zabytków.

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Kopalnia otrzymała wiele nagród, między innymi "Najlepsza Polska Jakość" w 2003 i 2004 oraz Złoty Medal XX Targów Zdrowego Życia i Żywności "Ecolife" 2004.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]