Krwiściąg mniejszy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Krwiściąg mniejszy
SanguisorbaMinor-plant.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad różowych
Rząd różowce
Rodzina różowate
Rodzaj krwiściąg
Gatunek krwiściąg mniejszy
Nazwa systematyczna
Sanguisorba minor Scop.
Fl. carniol. ed. 2, 1:110. 1771
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Morfologia

Krwiściąg mniejszy (Sanguisorba minor) – gatunek rośliny należący do rodziny różowatych. Występuje w stanie dzikim w zachodniej i środkowej Europie, na Kaukazie i w zachodniej Syberii[2]. W Polsce rzadko na niżu, częściej na pogórzu i w niższych położeniach górskich. Poza tym zdziczały z dawnych upraw (kenofit)[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
60 cm wysokości, z przyziemną rozetą pierzastych liści.
Łodyga
Szorstka, drewniejąca po roku wegetacji.
Liście
Nieparzysto- pierzaste, listki jajowate, grubo ząbkowane
Kwiaty
Zebrane w kulistojajowate, sinozielone (później niekiedy czerwono nadbiegłych) główki na szczytach odgałęzień. Kwiaty jednopłciowe: w dolnej części główki kwiaty męskie o 10-20 wiotkich pręcikach z białymi nitkami i żółtymi pylnikami, w górnej części kwiaty żeńskie z słupkami o dwóch szyjkach.
Korzeń
Cienki i długi.
Owoce
Niełupka.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina, hemikryptofit. Składnik suchych łąk i ciepłych muraw. W uprawach rolnych chwast. Kwitnie od czerwca do września. Jest rośliną żywicielską larw rzadkiego motyla powszelatka sertora[4].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Kwiatostan

Uprawa[edytuj | edytuj kod]

W Polsce jest wystarczająco mrozoodporny (strefy mrozoodporności 5-9)[5]. Wymaga stanowisk słonecznych lub półcienistych, ziemi średnio żyznej, wilgotnej i przepuszczalnej[5]. Podczas upałów w lecie konieczne jest podlewanie. Rozmnaża się z nasion lub przez podział bryły korzeniowej.

Systematyka i zmienność[edytuj | edytuj kod]

Występuje w kilku podgatunkach[2]:

  • subsp. lasiocarpa (Boiss. & Hausskn.) Nordborg (syn. Sanguisorba lasiocarpa (Boiss. & Hausskn.) Hand.-Mazz.)
  • subsp. magnolii (Spach) Briq. (syn. Poterium magnolii Spach, Sanguisorba magnolii (Spach) A. Braun & C. D. Bouché)
  • subsp. minor (syn: Poterium sanguisorba L., Sanguisorba dictyocarpa (Spach) Franch., Sanguisorba sanguisorba (L.) Britton)
  • subsp. muricata (Spach) Briq. (syn: Poterium polygamum Waldst. & Kit., Sanguisorba muricata (Spach) Gremli)

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-01-23].
  2. 2,0 2,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-04-28].
  3. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  4. Marcin Sielezniew, Izabela Dziekańska, Motyle dzienne, wyd. Multico, Warszawa 2010.
  5. 5,0 5,1 5,2 Geoff Burnie i inni: Botanica. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 3-8331-1916-0.