Krystyna Kofta
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Krystyna Kofta (ur. 23 grudnia 1942 w Poznaniu) – polska pisarka, plastyk i felietonistka (Twój Styl, Przegląd). Prezentuje przekonania feministyczne.
Ukończyła liceum plastyczne i studiowała przez rok malarstwo na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika. Następnie przeniosła się na filologię polską na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu. Od 1973 roku mieszka w Warszawie.
Była bratową Jonasza Kofty.
13 maja 2009 z rąk ministra kultury i dziedzictwa narodowego Bogdana Zdrojewskiego odebrała Srebrny Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis"[1].
[edytuj] Książki
- powieści
- Lewa, wspomnienie prawej (2003)
- Chwała czarownicom (2002)
- Krótka historia Iwony Tramp (2001)
- Złodziejka pamięci (1998)
- Ciało niczyje (1988)
- Pawilon małych drapieżców (1988)
- Wióry (1980, wyd. zmienione 2006)
- Wizjer (1978)
- opowiadania
- Wielką miłość tanio sprzedam (2003)
- Sezon na papierówki (2003)
- Człowiek, który nie umarł (1990)
- utwory dramatyczne, scenariusze
- Salon profesora Mefisto (1993)
- publicystyka
- Kobieta z bagażem (2009)
- Monografia grzechów: Z dziennika 1978-1989 (2006)
- Gdyby zamilkły kobiety (2005)
- Wychowanie seksualne dla klasy wyższej, średniej i niższej (2000)
- Harpie, piranie, anioły (z Małgorzatą Domagalik, 1997)
- Sekretny dziennik Melanii R. (1997)
- Jak zdobyć, utrzymać i porzucić mężczyznę (1992)
- Mój brat (1973 – debiut literacki)
- Istota
- Królowa Fryzjerek
- Malowanie
Przypisy
- ↑ Glorie dla artystów. mkidn.gov.pl, 13 maja 2009.
