Kult obrazów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Kult obrazów, ikonolatria – w katolicyzmie i prawosławiu[1] czczenie Boga poprzez cześć oddawaną obrazom[2][3]. Sobór nicejski a następnie Sobór trydencki odnosząc się do kultu obrazów rozgraniczyły między czcią oddawaną wyłącznie Bogu (latria) a uhonorowaniem i oddaniem szacunku obrazowi lub relikwii (dulia)[2][3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. O świętych ikonach. W: Beniamin (Krasnopiewkow): Nowe Tablice, czyli o Cerkwi, liturgii, nabożeństwach i utensyliach cerkiewnych. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2007, s. 79. ISBN 9788323323945.
  2. 2,0 2,1 Dulia. W: Edward Pace: The Catholic Encyclopedia. T. 5. Nowy Jork: Robert Appleton Company, 1909. (ang.)
  3. 3,0 3,1 Veneration of Images. W: Adrian Fortescue: The Catholic Encyclopedia. T. 7. Nowy Jork: Robert Appleton Company, 1910. (ang.)