Kwasy tlenowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Kwasy tlenowe (oksokwasy, oksykwasy) – kwasy, które zawierają przynajmniej jeden atom tlenu, jeden inny atom i połączony z atomem tlenu dysocjowalny atom wodoru. Wg definicji tradycyjnej kwasami tlenowymi są kwasy, które zawierają atom tlenu w reszcie kwasowej. Termin ten stosuje się w opozycji do kwasów beztlenowych. Przykłady tego rodzaju kwasów to kwas siarkowy H2SO4 lub kwasy karboksylowe[1].

Moc kwasów tlenowych rośnie wraz ze wzrostem elektroujemności pierwiastka centralnego. Np. moc kwasów tlenowych z atomem centralnym pochodzącym z trzeciego okresu układu okresowego wzrasta następująco:

H2SiO3 < H3PO4 < H2SO4 < HClO4

Przy tym samym atomie centralnym moc kwasów tlenowych rośnie wraz ze wzrostem stopnia utlenienia atomu centralnego np.:

HClO < HClO2 < HClO3 < HClO4

Do mocnych kwasów tlenowych zalicza się m.in.:

Sposoby otrzymywania[edytuj | edytuj kod]

Kwasy tlenowe można otrzymać przez rozpuszczenie odpowiednich tlenków kwasowych w wodzie:

tlenek kwasowy + woda → kwas tlenowy

Np.

SO2 + H2OH2SO3
SO3 + H2OH2SO4
N2O5 + H2O2HNO3
P4O10 + 6H2O4H3PO4
Cl2O7 + H2O2HClO4

Przypisy

  1. oxoacids (ang.) [w:] A.D. McNaught, A. Wilkinson: IUPAC. Compendium of Chemical Terminology („Gold Book”). Wyd. 2. Oksford: Blackwell Scientific Publications, 1997. Wersja internetowa: M. Nic, J. Jirat, B. Kosata: oxoacids (ang.), aktualizowana przez A. Jenkins. doi:10.1351/goldbook.O04374