Latarnia Morska Sopot
| Światło nawigacyjne w Sopocie | |
 Światło nawigacyjne w Sopocie |
|
| Kontynent | Europa |
| Państwo | Polska |
| Województwo | pomorskie |
| Miejscowość | Sopot |
| Położenie | 54° 26' 43 '' N 18° 34' 13 '' E |
| Rok budowy | 1903-1904 |
| Wysokość wieży | 30 m |
| Wysokość światła | 25 m n.p.m. |
| Zasięg światła | 7 Mm |
| Charakterystyka światła | Błyskowe Okres: 4,00 s Światło: 0,30 s Przerwa: 3,70 s |
| Dozorowana | Nie |
| Udostępniona do zwiedzania | Tak |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
| Polskie latarnie morskie | |
"Latarnia Morska" Sopot – obiekt nawigacyjny na polskim wybrzeżu Bałtyku, położony w Sopocie (województwo pomorskie). Od czasu zmniejszenia zasięgu świetlnego do 7 Mm, według obowiązujących kryteriów w tym zakresie, nie jest już formalnie latarnią morską, ale dalej jest tak nazywana.
Spis treści |
Informacje ogólne [edytuj]
Wieża światła jest udostępniona do zwiedzania.
Dane techniczne [edytuj]
- Położenie: 54°26'48" N 18°34'24" E
- Wysokość wieży: 30 metrów
- Wysokość światła: 25 metrów
- Zasięg światła: 7 Mm (12,964 km)
- Charakterystyka światła: Błyskowe
- Światło: 0,3 s
- Przerwa: 3,7 s
- Okres: 4,0 s
Historia [edytuj]
W 1903 w Sopocie wybudowano zakład balneologiczny, który istniał do II wojny światowej. Po zakończeniu działań wojennych obiekt przejęło miasto. Urządzono tam łaźnię. W 1956 budynek przekazano Szpitalowi Reumatologicznemu. Kiedy w 1975 zmodernizowano szpitalną kotłownię, dotychczas bardzo uciążliwy dymiący komin stał się zbędny. Przebudowano go i umieszczono na nim źródło światła. Początkowo światło to nie było uznawane za latarnię morską ze względu na niewielki zasięg (5 Mm), dopiero po zmianie urządzenia optyczno-świetlnego i uzyskaniu nominalnego zasięgu świetlnego ponad 17 Mm, stało się latarnią morską. Obecnie światło ma zasięg nominalny 7 Mm[1] i formalnie nie jest już zaliczane do latarni morskich.
Bibliografia [edytuj]
- Bielicki K. i Czaplewski K.: Szlakiem latarń morskich woj. pomorskiego, Region Gdynia 2005
