Latarnia Morska Sopot

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Światło nawigacyjne w Sopocie
Światło nawigacyjne w Sopocie
Światło nawigacyjne w Sopocie
Państwo  Polska
Województwo  pomorskie
Miejscowość Sopot
Wysokość wieży 30 m
Wysokość światła 25 m n.p.m.
Zasięg światła 7 Mm
Charakterystyka światła Błyskowe
Okres: 4,00 s
Światło: 0,30 s
Przerwa: 3,70 s
Data budowy 1903-1904
Położenie na mapie Sopotu
Mapa lokalizacyjna Sopotu
Światło nawigacyjne w Sopocie
Światło nawigacyjne w Sopocie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Światło nawigacyjne w Sopocie
Światło nawigacyjne w Sopocie
Ziemia 54°26′43″N 18°34′13″E/54,445278 18,570278Na mapach: 54°26′43″N 18°34′13″E/54,445278 18,570278
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

"Latarnia Morska" Sopot – obiekt nawigacyjny na polskim wybrzeżu Bałtyku, położony w Sopocie (województwo pomorskie). Od czasu zmniejszenia zasięgu świetlnego do 7 Mm, według obowiązujących kryteriów w tym zakresie, nie jest już formalnie latarnią morską, ale dalej jest tak nazywana.

Informacje ogólne[edytuj | edytuj kod]

Wieża światła jest udostępniona do zwiedzania.

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

  • Położenie: 54°26'48" N 18°34'24" E
  • Wysokość wieży: 30 metrów
  • Wysokość światła: 25 metrów
  • Zasięg światła: 7 Mm (12,964 km)
  • Charakterystyka światła: Błyskowe
    • Światło: 0,3 s
    • Przerwa: 3,7 s
    • Okres: 4,0 s

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1903 w Sopocie wybudowano zakład balneologiczny, który istniał do II wojny światowej. Po zakończeniu działań wojennych obiekt przejęło miasto. Urządzono tam łaźnię. W 1956 budynek przekazano Szpitalowi Reumatologicznemu. Kiedy w 1975 zmodernizowano szpitalną kotłownię, dotychczas bardzo uciążliwy dymiący komin stał się zbędny. Przebudowano go i umieszczono na nim źródło światła. Początkowo światło to nie było uznawane za latarnię morską ze względu na niewielki zasięg (5 Mm), dopiero po zmianie urządzenia optyczno-świetlnego i uzyskaniu nominalnego zasięgu świetlnego ponad 17 Mm, stało się latarnią morską. Obecnie światło ma zasięg nominalny 7 Mm[1] i formalnie nie jest już zaliczane do latarni morskich.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bielicki K. i Czaplewski K.: Szlakiem latarń morskich woj. pomorskiego, Region Gdynia 2005

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Pub. 116 List of lights radio aids and fog signals Baltic Sea with Kattegat, Belts and Sound and Gulf of Bothnia. Springfield, VA: NATIONAL GEOSPATIAL-INTELLIGENCE AGENCY, 2013, s. 96. [dostęp 2013-07-05]. (ang.)