Lauro Rossi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Lauro Rossi

Lauro Rossi (ur. 19 lutego 1810 w Macerata, zm. 5 maja 1885 w Cremonie), włoski kompozytor operowy.

Rossi studiował w Neapolu i tam stworzył swoją pierwszą operę. Jego największym sukcesem było napisanie opery komicznej pierwotnie zatytułowanej "La casa disabitata", z którą koncertował przez wiele lat w jego zmienionej formie pod tytułem "I falsi monetari".

Jednak Rossi poniósł fiasko w 1835 roku, po czym opuścił Neapol i udał do Meksyku, a następnie na mieszkał na Kubie. Nie założył własnej firmy operowej. Poślubił primadonnę, Isabellę Obermayer. Powrócił do Włoch w 1843 roku i nadal komponował, ale później, był znany głównie jako wykładowca rysunku na stanowisku dyrektora Konserwatorium, najpierw w Mediolanie (1850/70), a następnie w Neapolu (1870/78). Dwie opery Lauro Rossiego: "La Contessa di Mons" i "Kleopatra" okazały się bardzo udane i zapewniły kompozytorowi sławę. Przez wiele lat koncertował w wielu miastach Europy i nie tylko. Działał w Rzymie, Meksyku, Mediolanie, Neapolu i Cremonie.

Napisał 29 oper, oratorium, szereg mszy, symfonii, wiele kantat i innych utworów.

Opery[edytuj | edytuj kod]

  • "Le contesse villane" (1829, zmieniona w "La villana Contessa" a także jako "Le principesse villane", 1830)
  • "e Oringaldo" (1830, we współpracy z P. Raimondi)
  • "La Sposa al lotto" (1831)
  • "La casa w vendita, ovvero II kasyno di Campagna" (1831)
  • "La scommessa di matrimonio" (1831)
  • "Baldovino, tiranno di Spoleto" (1832)
  • "II maestro di Scuola" (1832)
  • "II disertore Svizzero, ovvero La nostalgia" (1832)
  • "Le fucine di Bergen" (1833)
  • "La casa disabitata, ovvero Don Eustachio di Campagna" (1834, zmieniona w "I falsi monetari", 1844 i prawdopodobnie również jako "Don Eutichio e Sinforosa")
  • "Amelia, ovvero Otto anni di Costanza" (1834)
  • "Leokadia" (1835)
  • "Giovanna Shore" (1836)
  • "II borgomastro di Schiedam" (1844)
  • "Dottor Bobolo, ovvero La Fiera" (1845)
  • "Cellini Parigi" (1845)
  • "Azema di Granata, ovvero Gli Abencerragi ed i Zegrini" (1846) (libretto Jacopo Ferretti )
  • "La figlia di Figaro" (1846)
  • "Blanca Contarini" (1847)
  • "Il domino nero" (1849) ożywił we Włoszech i na CD
  • "Le Sabine" (1852)
  • "L'Alchimista" (1853)
  • "La Sirena" (1855)
  • "Lo Zingaro Rivale" (1867)
  • "Il maestro e la cantante" (1867)
  • "Gli Artisti Alla Fiera" (1868)
  • "La Contessa di Mons" (1874)
  • "Kleopatra" (1876) reaktywowana w 2008 roku
  • "Biorn" (1877)