Lejb Kwitko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Lejb Kwitko (jid. לייב קוויטקאָ; ros. Лев Моисеевич Квитко, Lew Mojsiejewicz Kwitko; ur. 1893 w Oleskowie na dzisiejszej Ukrainie, zm. 12 sierpnia 1952 w Moskwie) – żydowski poeta piszący w języku jidysz.

We wczesnym dzieciństwie został sierotą, był zmuszony do pracy od dziesiątego roku życia parając się pracą szewca i bagażowego. Debiutował jako poeta tuż po rewolucji październikowej. Od 1921 mieszkał w Niemczech. Do ZSRR wrócił w 1925 jako zdeklarowany komunista. W 1937 jeden ze swoich tomików dedykował Józefowi Stalinowi. W swoich utworach często używał satyry.

Aresztowany 1949 podczas akcji wymierzonej w żydowskich intelektualistów i działaczy Żydowskiego Komitetu Antyfaszystowskiego. W 1952 (wraz z poetami Icykiem Feferem, Dawidem Hofsztajnem, Perecem Markiszem, pisarzem Dawidem Bergelsonem oraz aktorem Wieniaminem Zuskinem) został oskarżony o działalność wywiadowczą na rzecz krajów zachodnich, propagandę antysowiecką i żydowski nacjonalizm . 18 lipca tego roku został skazany na śmierć, wyrok wykonano na Łubiance.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]