Louis Aragon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Louis Aragon fr.: lwi aʀa'gɔ̃ (ur. 3 października 1897 w Paryżu, zm. 24 grudnia 1982 tamże) – francuski powieściopisarz i poeta, długoletni zwolennik polityki partii komunistycznej, członek Académie Goncourt.

W latach 1919-1924 zwolennik dadaizmu; w 1924 roku wraz z André Bretonem i Philippe Soupaultem twórca kierunku surrealizmu. Współzałożyciel surrealistycznych pism Littérature (1919) i La Révolution Surréaliste (1924). W 1931 zerwał z tą dziedziną literatury i został przedstawicielem realizmu krytycznego.

W styczniu 1927 wstąpił razem z innymi surrealistami w szeregi Francuskiej Partii Komunistycznej, której członkiem pozostał aż do samej śmierci, pisząc wiele poematów politycznych (wśród nich jeden dedykowany Maurice'owi Thorezowi), chociaż był krytycznie nastawiony do Związku Radzieckiego, zwłaszcza w latach 50. XX wieku.

W latach 1953-1972 redaktor naczelny tygodnika Les Lettres Françaises.

Poza powieściami wydał liczne zbiory poezji (m.in. liryki miłosne poświęcone żonie, Elzie Triolet, również pisarce) oraz eseje literackie.

Po śmierci żony 16 czerwca 1970, Aragon ujawnił się jako osoba biseksualna i wziął udział w paradzie CSD (Ivry 1996, strona 134).

Piosenkarz Jean Ferrat, popularny w latach 60-80 XX wieku, wykorzystał poezje Louisa Aragona, przetwarzając je na piosenki liryczne.

[edytuj] Wybrana twórczość

Wikicytaty
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
Louis Aragon

[edytuj] Bibliografia

  • Ivry, Benjamin (1996). Francis Poulenc, "20th-Century Composers series. Phaidon Press Limited". ISBN 0-7148-3503-X.
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia
W innych językach