Lucian Blaga

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Lucian Blaga
Stamp of Moldova 358.gif
Lucian Blaga na mołdawskim znaczku pocztowym
Data i miejsce urodzenia 9 maja 1895, Lancrăm
Data i miejsce śmierci 6 maja 1961, Kluż-Napoka
Narodowość Rumunia rumuńska
Dziedzina sztuki literatura
Ważne dzieła Poematy światła (1919)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Popiersie Luciana Blagi w Kiszyniowie

Lucian Blaga (ur. 9 maja 1895 w Lancrăm, okręg Alba, zm. 6 maja 1961 w Kluż-Napoka) - rumuński poeta, dramaturg i filozof.

Był synem prawosławnego księdza, który zmarł gdy Lucian Blaga miał 13 lat. Zakłóciło to jego edukację, uczęszczał do szkół w Sebeş i Braszowie. W 1914 roku rozpoczął studia teologiczne w Sibiu (pozwoliło mu to uniknąć służby w wojsku austro węgierskim w czasie I wojny światowej), ukończył je w 1917 roku, po czym podjął studia filozoficzne na Uniwersytecie Wiedeńskim. W 1920 roku zakończył je ze stopniem doktora.

Podjął służbę dyplomatyczną. W 1926 roku pracował jako attache prasowy w ambasadzie rumuńskiej w Warszawie, potem także w Pradze, Lizbonie i Wiedniu. W 1938 roku objął stanowisko profesora filozofii kultury na uniwersytecie w Kluż-Napoka. Stracił to stanowisko w roku 1949 i podjął pracę bibliotekarza.

Zmarł na raka w 1961 roku, pochowany został w Sibiu.

Jego imię nadano uniwersytetowi w Sibiu.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Poezja[edytuj | edytuj kod]

  • 1919 - Poemele luminii
  • 1921 - Paşii profetului
  • 1924 - În marea trecere
  • 1929 - Lauda somnului
  • 1933 - La cumpăna apelor
  • 1938 - La curţile dorului
  • 1942 - Poezii
  • 1943 - Nebănuitele trepte

Dramaty[edytuj | edytuj kod]

  • 1921 - Zamolxe
  • 1923 - Tulburarea apelor
  • 1925 - Daria
  • 1925 - Ivanca
  • 1925 - Învierea
  • 1927 - Meşterul Manole
  • 1930 - Cruciada copiilor
  • 1934 - Avram Iancu
  • 1942 - Opera dramatică
  • 1944 - Arca lui Noe
  • 1964 - Anton Pann

Filozofia[edytuj | edytuj kod]

  • 1943 - Trilogia cunoaşterii w trzech częściach: Eonul dogmatic, Cunoaşterea luciferică, Cenzura transcendentă.
  • 1944 - Trilogia culturii w trzech częściach: Orizont şi stil, Spaţiul mioritic, Geneza metaforei şi sensul culturii
  • 1946 - Trilogia valorilor, Ştiinţă şi creaţie, Gândire magică şi religie, Artă şi valoare.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Halina Mirska-Lasota: Mały słownik pisarzy rumuńskich. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1975, s. 31-33.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]