Malcolm III

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Malcolm III
Malcolm, z Bożej łaski wysoki król Szkotów[a], król Alby[b]
Malcolm3Canmore.jpg
Król Szkocji
Koronacja 25 kwietnia 1058
Okres panowania od 1058
do 1093
Poprzednik Lulach
Następca Donald III
Dane biograficzne
Dynastia Dunkeld
Urodziny 1031
Śmierć 13 listopada 1093
Miejsce pochówku Opactwo Dunfermline
Ojciec Duncan I
Matka Suthen
Żona Ingibiorg Finnsdottir
Małgorzata
Dzieci I voto:
Duncan II,
Malcolm,
Donald,
II voto:
Edward,
Edmunda,
Ethelreda,
Edgar,
Aleksander I,
Dawid I,
Edyta,
Maria
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Malcolm III, Malcolm III Cenmore po szkocku Máel Coluim mac Donnchada (urodzony 1031, zmarły 13 listopada 1093), znany też pod przydomkiem Cenn Mór (po szkocku wielka głowa), zangielszczonym jako Cenmore – król Szkocji w latach 1058-1093. Jego imię, Máel Coluim (zangielszczone jako Malcolm) znaczy dosłownie sługa Kościoła.

Życie[edytuj | edytuj kod]

Malcolm III urodził się w 1031, był najstarszym synem króla Duncana I. Jako najstarszy syn został wyznaczony na następcę tronu. W 1040, gdy miał zaledwie 9 lat, jego ojciec został zabity w bitwie przez Makbeta - jego kuzyna. Makbet został nowym królem Szkocji, a Malcolm zmuszony był się ukrywać się przed nim. Schronienia użyczył mu na swym dworze w Anglii, ówczesny król Danii i Anglii Hardekanut.

W 1042 zmarł Hardekanut, a królem Anglii został Edward Wyznawca, mający niechętny stosunek do Malcolma. Dopiero w 1053 zdecydował się pomóc mu w odzyskaniu tronu szkockiego użyczając armii i broni. W tym samym roku 22-letni Malcolm na czele swej armii najechał Szkocję. Wsparcia udzielili mu także możnowładcy z południowej Szkocji. W 1057 Malcolm zamordował Makbeta, a w 1058 jego syna - Lulacha, który przejął po nim tron. 25 kwietnia 1058 został koronowany w Pałacu Scone na króla Szkocji.

Małżeństwa[edytuj | edytuj kod]

W 1065 żoną Malcolma została Ingibiorg Finnsdottir, córka earla Orkney. Ingibiorg zmarła pięć lat po ślubie, w 1070. Miał z nią trójkę dzieci:

Po śmierci Ingibiorg, wziął za żonę Margaret (później ogłoszoną świętą), córkę Edwarda Wygnańca - króla Anglii. Margaret zaczęła szerzyć chrześcijaństwo w Szkocji - mimo że ten kraj dawno był już zchrystianizowany, to pogańskie ceremonie i obrzędy były tam wciąż żywe. Malcolm i Margaret mieli ośmioro dzieci:

Konflikt z Anglią[edytuj | edytuj kod]

W 1066 Malcolm popadł w konflikt z Anglią. Spory z południowym sąsiadem zakończyły się w 1072, kiedy Malcolm pod naciskiem króla Wilhelma II Rudego zaprzysiągł podległość Anglii, co wywołało niemałe kontrowersje wśród dworu i samej ludności Szkocji, ponieważ oznaczało koniec stuprocentowej suwerenności tego państwa.

W 1093 Malcolm postanowił odzyskać niepodległość Szkocji i rozpoczął wojnę z Wilhelmem II. Ten jednak miał dobrze zorganizowana armię i szybko powstrzymał Malcolma. Król Szkocji zginął 13 listopada 1093 w bitwie pod Alnwick, w której król Anglii zaatakował armię szkocką z zaskoczenia. W tej samej bitwie zginął także syn Malcolma, Edward, co oznaczało wielką porażkę Szkotów.

Malcolm III został pochowany w klasztorze benedyktyńskim Durnfemline, wybudowanym przez jego żonę Margaret w 1070. Następcą Malcolma został jego brat, Donald III.

Genealogia[edytuj | edytuj kod]

4. Crínán z Dunkeld      
    2. Duncan I
5. Księżniczka Bethóc        
      1. Malcolm III
6. Eryk Hlathir (?)    
    3. Suthen    
7. Nieznana      
 


Poprzednik
Lulach
Royal Arms of the Kingdom of Scotland.svg Król Szkocji
1058-1092
Royal Arms of the Kingdom of Scotland.svg Następca
Donald III

Uwagi

  1. (łac.) Malcolmus Dei gratia Scottorum basileus, (ang.) Malcolm by the Grace of God, High King of the Scots
  2. (gaelicki) Rí Alban