Konstantyn II (król Szkocji)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Konstantyn II (król Szkocji)

Causantín mac Áeda (Konstantyn II) (przed 879952) - Król Alby w latach 900 - 943. Syn Aedha. Był jednym z najdłużej panujących królów Szkocji, dłużej od niego panował tylko Wilhelm I Lew.

Walki z wikingami[edytuj | edytuj kod]

Był wielkim wrogiem wikingów. Gdy Anglia została najechana i bronił się już tylko Wessex wyruszył ze swą armią przeciw wspólnemu wrogowi. Kronika biskupa Cellacha (1 kronika Szkocji) wspomina to tak:

Spotkał się na wzgórzu Blief i wezwał armię ze Scone po otrzymaniu błogosławieństwa, ruszył do walki z północnymi najeźdźcami

W 914 wysłał swą armię do Irlandii by pokonać niepokornego Ivresa.

Anglia[edytuj | edytuj kod]

Narobił sobie wrogów u południowych sąsiadów i zdobył wiele angielskich miast, m,in. Chester, Sunderland. Zdobył Bernicię, a jego syn Eochaid wkroczył tryumfalnie do Manchesteru.

Koniec panowania[edytuj | edytuj kod]

Został zmuszony do abdykacji przez swego kuzyna Malkolma I, nie próbował odzyskać tronu. Po śmierci został pochowany na wyspie Iona. Tron zdołał odzyskać jego syn Indulf w 954 roku.


Poprzednik
Donald II
Royal Arms of the Kingdom of Scotland.svg król Szkotów
900-943
Royal Arms of the Kingdom of Scotland.svg Następca
Malcolm I