Mao Zemin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
To jest biografia osoby noszącej chińskie nazwisko Mao.
Mao Zemin
Mao Zemin
Chińskie nazwisko i imię
Hanyu pinyin Máo Zémín
Wade-Giles Mao Tse-min
Zn. tradycyjne 毛澤民
Zn. uproszczone 毛泽民

Mao Zemin (ur. 3 kwietnia 1896, zm. 27 września 1943) – brat chińskich liderów komunistycznych Mao Zedonga i Mao Zetana. W 1922 roku wstąpił do Komunistycznej Partii Chin. Pełnił funkcję prezesa banku narodowego i ministra gospodarki Chińskiej Republiki Rad[1], a po jej upadku wziął udział w Długim Marszu[2]. W 1938 roku został skierowany do Urumczi w celu organizacji oddziałów Armii Czerwonej w prowincji Xinjiang[3]. Aresztowany w 1942 roku podczas antykomunistycznych czystek przeprowadzonych przez jej gubernatora Sheng Shicaia i stracony rok później[4].

Jego synem jest Mao Yuanxin[5].

Przypisy

  1. Tadao Miyashita: The currency and financial system of mainland China. New York: Da Capo Press, 1976, s. 243. ISBN 9780306707582.
  2. Edgar Snow: Red star over China. New York: Grove Press, 1968, s. 486. ISBN 9780802150936.
  3. Madhavan K. Palat: History of civilizations of Central Asia. T. 6. Paris: UNESCO, 2005, s. 393. ISBN 9789231039850.
  4. Zhisui Li: The private life of Chairman Mao: the memoirs of Mao's personal physician. New York: Random House, 1994, s. 11. ISBN 9780679400356.
  5. Roderick MacFarquhar, Michael Schoenhals: Mao's last revolution. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press, 2006, s. 471. ISBN 9780674023321.