Marcin Szeligiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Marcin Szeligiewicz (ur. 1906 w Starym Sączu, zm. 19 grudnia 1962) – polski nauczyciel, pedagog i działacz kulturalny, pianista i kompozytor.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1926 zdał maturę w Seminarium Nauczycielskim w Starym Sączu. W tym samym roku osiedlił się na Górnym Śląsku. Otrzymał posadę nauczyciela w szkole powszechnej w Mikołowie. Uczył także w tamtejszym Gimnazjum Żeńskim oraz prowadził chór i orkiestrę. W latach 1927-1932 studiował w Konserwatorium Muzycznym w Katowicach, a następnie w Instytucie Pedagogicznym w Katowicach (pewne tradycje tej placówki ma Uniwersytet Śląski w Katowicach). Był dyrygentem w Stowarzyszeniu Miłośników Muzyki Województwa Śląskiego. W latach 1937-1939 pełnił funkcję kierownika szkoły powszechnej w Łaziskach Górnych.

W czasie II wojny światowej uczył w szkołach w Piwnicznej, Starym Sączu, Gołkowicach, Barcicach. Po zakończeniu II wojny światowej powrócił na stanowisko kierownika szkoły powszechnej w Łaziskach Górnych. Od 1946 r. objął posadę nauczyciela w Państwowym Liceum Pedagogicznym w Katowicach. Był wizytatorem szkół muzycznych w Katowicach. W latach 1951-1962 piastował stanowisko dyrektora tej placówki. Sprawował mandat radnego Wojewódzkiej Rady Narodowej dwóch kadencji z ramienia SD (1954–1962).

Zginął w katastrofie lotniczej w Warszawie w Porcie lotniczym Warszawa-Okęcie w wieku 56 lat. Został pochowany 23 grudnia 1962 na cmentarzu przy ul. Francuskiej w Katowicach[1]

Kompozytor i nauczyciel jest patronem katowickiej ulicy w Śródmieściu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bogdan Snoch: Górnośląski Leksykon Biograficzny. Suplement do wydania drugiego. Katowice: Muzeum Śląskie, 2006, s. 110. ISBN 83-60353-11-5.

Przypisy