Marcin de Porrès
| Święty | |
| Marcin de Porrès | |
 |
|
| Data urodzenia | 9 grudnia 1579 Lima |
| Data śmierci | 3 listopada 1639 Lima |
| Kościół/ wyznanie |
Kościół rzymskokatolicki |
| Data beatyfikacji | 1837 przez papieża Grzegorza XVI |
| Data kanonizacji | 1962 Rzym przez papieża Jana XXIII |
| Wspomnienie | 3 listopada |
| Atrybuty | pies, kot, ptak, mysz jedzące razem z tego samego naczynia, miotła, krucyfiks, różaniec, serce |
| Patron | zgody na tle rasowym, sprawiedliwości społecznej, ludzi o rasie mieszanej |
Marcin de Porrès OP (ur. 9 grudnia 1579 w Limie w Peru, zm. 3 listopada 1639 tamże) − święty Kościoła katolickiego, peruwiański dominikanin, brat zakonny, mistyk[1].
Spis treści |
Życie [edytuj]
Marcin był jednym z dwóch nieślubnych dzieci rycerza hiszpańskiego – Jana de Porrès i jego panamskiej kochanki o pochodzeniu afrykańskim – Anny Velazquez. Choć Porrès uznał Marcina za syna, czuł się skrępowany jego ciemnym kolorem skóry i zostawił go pod opieką matki. Około 1582 roku Anna oddała chłopca na praktykę do balwierza. Trzy lata później piętnastoletni Marcin przyłączył się do zakonu dominikanów. Z racji tego, że był bratem świeckim (bez sakramentu święceń), pracował jako ogrodnik, fryzjer i pracownik rolny.
Był człowiekiem skromnym, określał siebie mianem „psa murzyńskiego”. Był jednak szanowany i podziwiany przez ludzi wszystkich klas i zawodów. Członkowie jego wspólnoty nazywali Marcina „ojcem dobroczynności” i mianowali go swoim przełożonym. W ciągu życia przejawiał nadprzyrodzone zdolności. Odnotowano też cuda przy jego grobie.
Działalność [edytuj]
Założył sierociniec w Limie. Pielęgnował chorych, opiekował się ludźmi dotkniętymi zarazą i biednymi, bez względu na ich kolor skóry. Jednak szczególnie przejmował się losem czarnych niewolników. W domu swojej siostry prowadził schronisko dla porzuconych psów i kotów. Wybaczał również szczurom i myszom wyrządzane szkody, tłumacząc, że nie mają one dostatecznej ilości jedzenia.
Świat kultury [edytuj]
Powstał szereg obrazów filmowych, ukazujących życie świętego[2]:
- Fray Escoba, produkcji hiszpańskiej z 1961, w reżyserii Ramóna Torrado, z René Muñozem w roli głównej
- San Martín de Porres, serial produkcji meksykańskiej z 1964, w reżyserii Antulio Jiméneza Ponsy, z René Muñozem w roli świętego
- Un mulato llamado Martín, produkcji meksykańskiej z 1975, w reżyserii Tito Davisona, z René Muñozem w roli głównej
- El cielo es para todos, serial meksykański z 1979, w reżyserii Ricardo Blume, z René Muñozem w roli głównej
- Fray Martin de Porres, serial meksykański z 2007, w reżyserii Raymundo Calixto, z Pedrem Telémaco w roli świętego
Patronat [edytuj]
Marcin de Porrès jest patronem sprawiedliwości społecznej, edukacji państwowej w Peru, peruwiańskiej telewizji publicznej, zdrowia publicznego tamże i ludzi rasy mieszanej.
Atrybuty [edytuj]
Atrybutami świętego są: pies, kot, ptak, mysz jedzące razem z tego samego naczynia, miotła, krucyfiks, różaniec i serce.
Beatyfikacja i kanonizacja [edytuj]
Marcin został beatyfikowany przez papieża Grzegorza XVI w 1837. Kanonizował go w 1962 roku papież Jan XXIII. Równocześnie ogłoszono go patronem zgody na tle rasowym.
Dzień obchodów [edytuj]
Wspomnienie św. Marcina de Porrès w Kościele katolickim obchodzone jest w dies natalis (3 listopada)[3].
Zobacz też [edytuj]
Przypisy [edytuj]
- ↑ Święty Marcin de Porres, zakonnik. www.brewiarz.pl. [dostęp 2011-10-27].
- ↑ Fray Martín de Porres (ang.). www.imdb.com. [dostęp 2011-10-27].
- ↑ Wincenty Zaleski SDB: Święci na każdy dzień. Wyd. 4. Warszawa: Wydawnictwo Salezjańskie, 2008, s. 992-994. ISBN 978-83-7201-353-8.
Bibliografia [edytuj]
- E. Hallam: Święci w naszym życiu : patroni spraw trudnych, radosnych i zwyczajnych. Warszawa: Klub dla Ciebie - Bauer-Weltbild Media, 2005. ISBN 83-7404-305-9.
